සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 208

වචනාර්ථ:

• أَهْلَكْنَا – අපි විනාශ කළෙමු
• قَرْيَةٍ – ගම්මානයක් / ජනාවාසයක් (මෙහි අදහස ජනතාවයි)
• مُنْذِرُونَ – අවවාද කරන්නන් / අනතුරු අඟවන්නන් (නබිවරුන් සහ ඔවුන්ගේ අනුගාමිකයන්)

අර්ථ විවරණය:

මෙම උත්තම වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා තම සාධාරණත්වය සහ කරුණාව ප්‍රකාශ කරයි. එනම්, අල්ලාහ් කිසිදු ගම්මානයක හෝ ජනාවාසයක වැසියන් විනාශ කළේ ඔවුන් වෙත අනතුරු අඟවන පණිවිඩකරුවන් (නබිවරුන්) එවා ඔවුන්ට අවවාද කර, ඔවුන්ගේ ගැලවීමේ මාර්ගය පැහැදිලි කර දීමෙන් පසුව පමණි. එනම්, ඔවුන්ට අවවාද කිරීමට පෙර කිසිදු ජනතාවක් අල්ලාහ් විනාශ නොකළේය. එය අල්ලාහ්ගේ පූර්ණ සාධාරණත්වයේ සාක්ෂියකි — කිසිවෙකුට අවවාදයක් හෝ අනතුරු ඇඟවීමක් නොලැබීමෙන් තොරව ඔහු කිසිවෙකුට දඬුවම් නොකරයි.

මෙම නබිවරුන් පැමිණියේ ජනතාවට යහමඟ පෙන්වීමට, ඔවුන්ගේ වැරදි ක්‍රියා පිළිබඳ අවවාද කිරීමට සහ ඔවුන් අල්ලාහ් වෙත ආපසු හැරවීමටය. එසේ අවවාද කිරීමෙන් පසුවත් ඔවුන් අකීකරු වී මුරණ්ඩු වූ විට පමණක් අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඔවුන් වෙත පැමිණියේය. මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ අල්ලාහ් කිසිදු ජනතාවකට අයුක්තියක් නොකරන බවත්, ඔවුන්ට අවවාදයක් ලැබීමට පෙර ඔවුන් විනාශ නොකරන බවත්ය.

පාඩම් සහ උපදේශ:

1. අල්ලාහ්ගේ පූර්ණ සාධාරණත්වය: මෙම වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය මනාව පැහැදිලි වේ. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරයි. ඔහුගේ දඬුවම පැමිණෙන්නේ අවවාදයෙන් පසුව පමණි.
2. අවවාදයේ වැදගත්කම: අල්ලාහ් සෑම ජනතාවකටම තම පණිවිඩය ලබා දීමට නබිවරුන් එවූ අතර, එය ඔහුගේ දයාවේ සලකුණකි. මෙයින් පෙනී යන්නේ අල්ලාහ් මිනිසුන් විනාශ කිරීමට ඉක්මන් නොවන බවත්, ඔවුන්ට අවස්ථාව ලබා දෙන බවත්ය.
3. යහමඟ පෙන්වීමේ කරුණාව: අල්ලාහ් මිනිසුන්ට අවවාද කරන්නන් එවීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ ඔහුගේ අසීමිත කරුණාවයි. ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ මිනිසුන් යහමඟ යාමයි, ඔවුන් විනාශ වීම නොවේ.
4. වගකීමේ පැහැදිලි බව: මෙම වාක්‍යයෙන් මිනිසාට තම වගකීම පැහැදිලි වේ. අවවාදය ලැබීමෙන් පසු එය පිළිගැනීම හෝ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ඔහුගේ තේරීමයි. එහි ප්‍රතිඵල ද ඔහුම විඳිය යුතුය.
5. අල්ලාහ්ගේ ඉවසීම: අල්ලාහ් මිනිසුන්ට කල් දෙන බවත්, ඔවුන් නිවැරදි වන තෙක් බලා සිටින බවත් මෙම වාක්‍යයෙන් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ් වෙත හැරී, ඔහුගේ මඟ පෙන්වීම ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.