سورت شعراء — آیت 207

د کلمو معناګانې:

• مَا أَغْنَىٰ عَنْهُم: هغوی ته هېڅ ګټه ونه رسول، یا له هغوی څخه هېڅ عذاب لرې نه کړ.
• مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ: هغه نعمتونه او خوشحالۍ چې دوی په دنیا کې ترې برخمن وو، لکه اوږد عمر، روغتيا، مال او اولاد.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کافرانو په اړه دی چې د رسول الله ﷺ په خبرو يې مسخره کوله او ویل به يې: که عذاب رښتیا راتلونکی وي، نو زموږ دا خوشحاله ژوند به څنګه بدلیږي؟ الله تعالی فرمايي: هغه نعمتونه او خوشحالۍ چې دوی په دنیا کې ترې برخمن وو، کله چې عذاب راشي، د هغوی هېڅ کار به نه راځي، نه به د عذاب مخه نیسي او نه به يې لږ هم کمولی شي. هغه مهال به دوی پوه شي چې دا نعمتونه د دوی لپاره نه ګټه لرله، بلکې د دوی د هلاکت سبب شول، ځکه چې دوی په غفلت کې ډوب وو او د آخرت د عذاب څخه يې بې خبره کړل. دا د هغو کسانو لپاره یو سخت خبرداری دی چې په دنیوي ژوند باندې مغروره کیږي او د الله له عذاب څخه بې پروا وي.

د آیت څخه ګټې او عبرتونه:

1. دنیوي نعمتونه او خوشحالۍ د الله د عذاب په وړاندې هېڅ ارزښت نه لري؛ څوک چې په دې نعمتونو باندې مغروره شي، نو د هغوی لپاره به دا نعمتونه د حسرت او پښیمانۍ سبب شي.
2. اوږد عمر، روغتيا او مال د الله له رحمت څخه دي، خو که انسان يې د الله په اطاعت کې ونه لګوي، نو دا به د ده پر ضد ګواهي ورکړي.
3. مؤمن باید تل د آخرت یاد وساتي او په دنیوي ژوند باندې داسې مغروره نشي چې د الله له عذاب څخه يې بې خبره کړي؛ ځکه چې عذاب به ناڅاپه راشي او هېڅ شی به يې نشي مخنیوی کولی.
4. دا آیت د هغو کسانو لپاره تسلیت دی چې د کافرانو په دنیوي بریالیتوب باندې خفه کیږي، ځکه چې د دوی بریالیتوب لنډمهاله دی او پایله يې خواشینې ده.
5. د الله رحمت او عذاب دواړه حقیقي دي؛ نو انسان باید د الله له رحمت څخه ناامیده نه شي او د هغه له عذاب څخه بې پروا هم نه شي.