Аш-Шуара сүрәсе — Аять 220

Калимә мәгънәләре:

• السَّمِيعُ (Әс-Сәмигъ) — Ишетүче, бар нәрсәне ишетүче.
• الْعَلِيمُ (Әл-Галим) — Белүче, бар нәрсәне белүче.

Аять тәфсире:

Әй, Мухәммәд галәйһиссәләм! Син үзеңне Әл-Гәзиз (җиңелмәс, көчле) һәм Әр-Рәхим (рәхимле, мәрхәмәтле) булган Аллаһка тапшыр. Ул — сине төн уртасында намаз өчен торганыңда күрә, һәм сәҗдә кылучылар белән бергә кыйямдә, рөкугъта, сәҗдәдә һәм утырганда хәрәкәтләнүеңне дә күзәтә. Дөреслектә, Ул — Әс-Сәмигъ, ягъни синең Коръән укыганыңны һәм зекер әйткәнеңне ишетә; һәм Ул — Әл-Галим, синең ниятеңне һәм эшләреңне тулысынча белә. Аның ишетүе һәм белеме бернәрсәдән дә яшерен түгел — һәр сүз, һәр ният Аның хозурында мәгълүм.

Гыйбрәтләр:

Бу аятьтән безгә зур шатлык: Аллаһ безнең гамәлләребезне генә түгел, ә хәтта йөрәктәге ниятләребезне дә белә һәм ишетә. Намазда укыган һәр аятебез, әйтелгән һәр догабыз — барысы да Аңа ирешә. Ул безнең хәлебезне күреп тора, безнең гыйбадәтебезне кабул итә. Бу белем безгә тәүәккәллек бирә: без ялгыз түгел, безнең өчен ишетүче һәм белүче Раббыбыз бар. Әгәр дә без Аның ишетүенә ышанып дога кылсак, һәм Аның белеменә таянып эш итсәк, йөрәкләребез тынычлана, чөнки безнең һәр эшебез Аның күзәтүендә.