Shu'aro surasi — Oyat 220

Kalimalarning ma'nolari:

• السَّمِيعُ: Eshituvchi — bandalarining barcha so'zlarini, duolarini va tilovatlarini eshituvchi.
• الْعَلِيمُ: Biluvchi — bandalarining niyatlari, qalblaridagi sirlari va barcha amallarini to'liq biluvchi.

Tafsir:

Ushbu oliy kalomda Alloh taolo o'z Payg'ambariga (sollallohu alayhi va sallam) va barcha mo'minlarga O'zining ikki ulug' sifatini eslatmoqda: eshitish va bilish. Alloh taolo bandasining tilovat qilayotgan Qur'onini, zikrini va duosini eshitadi. Uning eshitishi hech qanday to'siq bilan cheklanmaydi — xoh ovoz baland bo'lsin, xoh pichirlab aytilgan bo'lsin, barchasini eshitadi. Shuningdek, U bandasining qalbidagi niyatlarini, ichki kechinmalarini va amallarini to'liq biladi. Uning ilmiga hech narsa maxfiy emas, na zarracha yashirin ish, na qalbdagi eng nozik sir.

Bu sifatlar Alloh taoloning bandasiga bo'lgan rahm-shafqatini ko'rsatadi — U bandasining ibodatini eshitadi va uning niyatini biladi. Payg'ambar (sollallohu alayhi va sallam) tungi namozda yolg'iz qiyom qilganida ham, jamoat bilan namoz o'qiganida ham, Alloh uni ko'radi va eshitadi. Bu esa mo'min uchun katta tasalli va quvvat manbaidir.

Foydalar:

1. Mo'min o'z ibodatida yolg'iz emasligini biladi — Alloh uni eshitadi va ko'radi, bu esa unga ichki sokinlik va xotirjamlik bag'ishlaydi.
2. Allohning eshitishi va bilishi mukammaldir — bandaning qalbidagi eng yashirin niyat ham Uning ilmidan chetda qolmaydi. Shu bois mo'min niyatini tozalashga, amallarini ixlos bilan qilishga harakat qiladi.
3. Bu sifatlar mo'minni Allohga yaqinlashtiradi — u duosining eshitilishiga, ibodatining qabul bo'lishiga ishonch hosil qiladi va shu ishonch bilan ibodatda davom etadi.
4. Allohning eshitishi va bilishi rahm-shafqatining belgisidir — U bandasining zaifligini, ojizligini biladi va unga rahm qiladi. Bu esa mo'minning qalbida Allohga bo'lgan muhabbat va umidni oshiradi.