Surat Asy-Syu'ara — Ayat 222

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَنَزَّلُ (tanazzalu): padha mudhun utawa tumurun.
• أَفَّاكٍ (affāk): wong kang gedhe banget gorohé, tukang ngapusi.
• أَثِيمٍ (atsīm): wong kang akeh banget dosané lan luputé.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki isih nyambung karo ayat sadurungé, yaiku nalika Allah nerangake sapa sejatine kang dadi panggonané syetan-syetan mudhun. Ing ayat iki Allah paring katrangan maneh: syetan-syetan iku padha mudhun marang saben wong kang gorohé kebangeten lan dosané numpuk-numpuk. Wong-wong kang kaya mangkono iku biasane saka golongan tukang tenung (para kahan) lan wong-wong kang padha nglakoni piala. Syetan-syetan mau padha nyolong kabar saka langit, banjur diwenehake marang para tukang tenung iku, banjur dicampur-campur karo goroh. Mula, akeh-akehe wong-wong mau padha goroh; yen ana siji tembung kang bener, banjur ditambahi goroh nganti satus luwih. Dadi, ayat iki negesake yen syetan iku ora mudhun marang wong mukmin kang bener-bener iman lan taqwa, nanging marang wong kang goroh lan akeh dosané.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah ngati-ati lan adoh saka sipat goroh lan dosa, amarga sipat-sipat mau dadi lawang mlebuné syetan.
• Kita dadi ngerti yen syetan iku mung bisa nyedhaki wong-wong kang atine wis kotor lan adoh saka pituduh Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen Al-Qur'an iku bener lan ora bisa dicekel dening syetan, amarga syetan mung mudhun marang wong goroh lan dosa, dudu marang wong kang bener imane.
• Mula saka iku, ayo padha nguwatake iman lan taqwa, supaya kita ora kalebu golongane wong kang dadi panggonané syetan. Kanthi mangkono, kita bakal tansah diparingi pituduh lan kajaga saka pialané syetan.