سوره شعراء — آيت 32

1) ڪن لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• فَأَلْقَىٰ: پوءِ اُن (موسىٰ عليه السلام) اڇلايو.
• عَصَاهُ: پنهنجو لٺ (ڪاٺي).
• فَإِذَا: اوچتو، اچانڪ.
• هِيَ: اُها (لٺ).
• ثُعْبَانٌ: وڏو ۽ عظيم نانگ (اَژدها).
• مُّبِينٌ: پڌرو ۽ ظاهر، جيڪو ڏسڻ وارن لاءِ چٽو ۽ بيشڪ هجي.

2) آيت جي تفسير:

موسىٰ عليه السلام فرعون جي سامهون پنهنجي نبوت جي سچائي ثابت ڪرڻ لاءِ پنهنجي لٺ زمين تي اڇلايائين. ان وقت اُها لٺ اوچتو هڪ وڏو ۽ عظيم نانگ بڻجي ويئي، جيڪو هر ڏسڻ واري جي اکين اڳيان پڌرو ۽ چٽو هو. اِها ڪا جادوگرن جي نظر بندي يا فريب نه هئي، بلڪه هڪ حقيقي ۽ زندهه نانگ هئي، جنهن کي ڏسي ماڻهو حيران ۽ دنگ رهجي ويا. اِهو هڪ واضح ۽ بيشڪ معجزو هو، جيڪو الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي تاييد ۽ تصديق لاءِ ظاهر ڪيو، ته جيئن فرعون ۽ سندس قوم ڄاڻي وٺن ته اِهو ڪو عام ڪم نه آهي، بلڪه الله جي طرفان هڪ نشاني آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

• الله جي قدرت تي ايمان: اِها آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته الله تعاليٰ کي هر شيءِ تي مڪمل قدرت حاصل آهي. هو هڪ ئي لمحي ۾ لٺ کي وڏي نانگ ۾ تبديل ڪري سگهي ٿو. اِهو اسان جي ايمان کي مضبوط ڪري ٿو ته الله هر شيءِ تي قادر آهي.
• نبي جي سچائي جي تصديق: الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي مدد ۽ حمايت ڪري ٿو ۽ کين اهڙا معجزا عطا ڪري ٿو، جيڪي سندن سچائي جو ثبوت هجن. اِهو اسان کي سيکاريندو آهي ته نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم جي رسالت تي پڪو يقين رکون ۽ سندن سيکاريل دين تي عمل ڪريون.
• حق ۽ باطل جو فرق: جادوگرن جو ڪم رڳو نظر جو فريب هوندو آهي، پر الله جو معجزو حقيقي ۽ پڌرو هوندو آهي. اِها آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته حق هميشه باطل تي غالب ايندو آهي، ڀلي باطل ڪيترو به طاقتور ڏسڻ ۾ اچي.
• اسلام جي دعوت ۾ حڪمت: موسىٰ عليه السلام فرعون جي سامهون اهڙو معجزو پيش ڪيو، جيڪو سندس دعويٰ جي سچائي جو واضح ثبوت هو. اِهو اسان کي سيکاريندو آهي ته اسلام جي دعوت ڏيڻ وقت حڪمت ۽ دليل سان ڳالهائڻ گهرجي، ته جيئن ٻين کي سچائي سمجهه ۾ اچي.
• قرآن جي حقانيت: قرآن ڪريم ۾ بيان ڪيل اهڙا واقعا اسان جي دلين کي يقين ڏياريندا آهن ته هي ڪتاب الله جو ڪلام آهي، جنهن ۾ ڪو به شڪ ناهي. اِها آيت اسان کي قرآن سان محبت ۽ ان تي عمل ڪرڻ جي ترغيب ڏئي ٿي.