سوره شعرا — آیه 65

معانی کلمات:

• «أَنجَینَا»: نجات دادیم، رهایی بخشیدیم.
• «مَن مَعَهُ»: کسانی که با او بودند (بنیاسرائیل).
• «أَجمَعِین»: همه، همگی، بدون استثنا.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از بزرگترین نعمتهای خود بر موسی و پیروانش اشاره میکند. پس از آنکه فرعون و لشکریانش با کبر و غرور، موسی و بنیاسرائیل را تا کنار دریا تعقیب کردند و آنان در برابر دریا و دشمن گرفتار شدند، خداوند به فرمان خود دریا را شکافت و راهی خشک برای آنان گشود. در این لحظه حساس و سرنوشتساز، خداوند موسی و تمام کسانی که با او بودند — از مردان، زنان و کودکان بنیاسرائیل — را نجات داد و هیچیک از آنان آسیب ندید و غرق نشد. این نجات، نشانهای از قدرت بیپایان خداوند و تحقق وعده او به پیامبرش بود، در حالی که فرعون و سپاهیانش در همان دریا غرق شدند و به عذاب الهی گرفتار آمدند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که خداوند هرگز بندگان مؤمن و صبور خود را در سختیها تنها نمیگذارد و در بحرانیترین لحظات، راه نجاتی برای آنان فراهم میکند.
• نجات موسی و یارانش نشان میدهد که پیروزی نهایی از آنِ حق و اهل ایمان است، هرچند دشمنان قدرتمند و ظالم به نظر برسند.
• این داستان، امید را در دل مؤمنان زنده میکند که اگر بر ایمان و تقوای خود استوار بمانند، خداوند متعال آنان را از هر مشکلی رهایی میبخشد و وعدههای او هرگز تخلفپذیر نیست.
• این آیه یادآور آن است که نجات و رستگاری تنها در سایه ایمان به خداوند و پیروی از پیامبران او حاصل میشود، نه با تکیه بر قدرت و ثروت دنیوی.