Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 66

Macnaha Erayada:

• Aghraqnaa: Waxaan maanshaynay / waxaan qarqinnay.
• Al-Aakhariin: Kuwa kale (Fircoon iyo colkiisii).

Tafsiirka Aayadda:

Kadib markii Eebe u kala jeexay badda Muuse iyo ummaddiisa, oo ay si nabad ah uga gudbeen iyagoo qallalan, waxaana la yimid xilligii ay gaadheen Fircoon iyo colkiisii oo daba socday. Markaasaa Eebe ku amray baddii inay isku laabato, waxaana ku qarqmay Fircoon iyo kuwii la jiray oo dhan, mana nabadgelin midkood. Sidaas darteed waxaa ku dhamaaday ciqaabtii Eebe ee ku timid kuwa xadgudbay oo diiday rumaynta Mucaajisada Muuse, iyagoo ku hallaabay badda iyagoo gaalo ah.

Faa'iidooyin laga qaato Aayadda:

1. Nusqada Eebe waa sugantahay: Kii Eebe u gargaaro, cadowgiisu waa la jabin, haddii uu yahay xataa Fircoon oo ahaa taliyihii xoogga badnaa.
2. Samirka iyo mahadnaqda: Muuse (CS) waa tusaale qurux badan oo ku saabsan sabrka, isagoo Eebe ku kalsoonaa, markaasaa Eebe u bixiyay nabadgelyo iyo guul.
3. Cadaabka Eebe wuxuu ku yimaadaa si lama filaan ah: Kuwa xaqa diida, waxaa laga yaabaa inay u muuqdaan inay ku sugan yihiin nolol, laakiin ciqaabtu way ku soo degi kartaa iyagoo ogayn.
4. Ibraahim iyo waano: Sheekadan waxay ina baraysaa inaan ka fogaanno kibirka iyo xadgudubka, oo aan ku tiirsanno Eebe oo kaliya, maxaa yeelay isagaa uun xukuma abuurkiisa.