Surat Asy-Syu'ara — Ayat 72

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• هَلْ (hal): tembung pitakon, tegesé "apa" utawa "apa bener".
• يَسْمَعُونَكُمْ (yasma'ūnakum): saka tembung "sami'a" kang tegesé krungu. Dadi "yasma'ūnakum" tegesé "padha krungu marang kowé".
• إِذْ (idz): tegesé "nalika" utawa "wektu".
• تَدْعُونَ (tad'ūna): saka tembung "da'ā" kang tegesé nyebut, njaluk, utawa nyembah. Dadi "tad'ūna" tegesé "kowé padha nyebut" utawa "kowé padha njaluk".

1. Tafsiré ayat:

Nabi Ibrahim 'alaihissalam ngandika marang kaumé kanthi pitakon kanggo ngélingaké yèn sembahan-sembahané iku ora bisa mènèhi apa-apa. Panjenengané ngandika: "Apa brahala-brahala kang padha kok sembah iku bisa krungu panyuwunmu nalika kowé padha nyebut lan nyuwun marang dhèwèké?" Pitakon iki dudu pitakon biasa, nanging pitakon kanggo mbukak pikirané kaumé supaya padha ngerti yèn brahala-brahala iku ora bisa krungu, ora bisa mènèhi manfaat yèn disembah, lan ora bisa nekakake cilaka yèn ditinggal. Nabi Ibrahim kepéngin ngélingaké yèn mung Allah SWT kang Maha Krungu lan Maha Kuasa marang sakabèhing panyuwunané manungsa. Brahala kang digawé saka watu utawa kayu iku ora duwé kuping, ora duwé pangrungu, lan ora bisa nindakake apa-apa. Dadi, nyembah brahala iku ora ana gunané babar pisan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang kita yèn nyembah saliyané Allah iku ora ana gunané, amarga sembahan-sembahan iku ora bisa krungu lan ora bisa nulungi.
• Kita diélingaké supaya mung nyuwun lan nyembah marang Allah SWT, amarga mung Panjenengané kang Maha Krungu sakabèhing panyuwunan.
• Ayat iki uga nuduhaké carané dakwah kang wicaksana, yaiku kanthi pitakon kanggo mbukak pikirané wong liya, kaya kang ditindakake Nabi Ibrahim.
• Kita dadi luwih ngerti yèn Islam iku agama kang ngajak manungsa mikir lan nggunakaké akalé supaya ora gampang ketipu karo barang kang ora ana kuwasa.
• Iki dadi pangéling supaya kita tansah ngakéh-akéh ndonga lan nyuwun marang Allah, amarga Panjenengané mesthi krungu lan mesthi mangsuli panyuwunané para hamba-Né.