سورت شعراء — آیت 81

د معنا کونو شرح:

• «يُمِيتُنِي»: زما وفات راکوي، يعنې زما ساه باسي.
• «ثُمَّ يُحْيِينِ»: بيا به ما ژوندی کوي، يعنې د قيامت په ورځ به ما له مړينې وروسته راژوندی کوي.

د آيت تفسير:

حضرت ابراهيم عليه السلام خپل قوم ته وايي: هغه څوک چې ما ته مرګ راکوي، يعنې کله چې زما اجل راشي، هغه زما ساه باسي او زه مړ کېږم، بيا به ما په قيامت کې ژوندی کوي. دا يواځې الله تعالی کولای شي، ځکه چې مرګ او ژوند د الله تعالی په لاس کې دي. هغه مهال چې انسان مړ شي، د هغه جسد خاورې ته ورځي او له منځه ځي، خو الله تعالی به هغه بيا له سره جوړ کړي او ژوندی به يې کړي. دا د الله تعالی د قدرت ښکارندوی دی چې له مړينې وروسته به يې بيا ژوندی کوي، او دا د قيامت د ورځې د راتګ ثبوت دی.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. دا آيت د قيامت په ورځ د بيا ژوندي کېدو يقيني ثبوت دی، چې مؤمن ته د آخرت د ژوند هيله ورکوي.
2. مرګ د ژوند پای نه دی، بلکې له دې نړۍ څخه بلې نړۍ ته تلل دي، نو انسان بايد د آخرت لپاره چمتووالی ونيسي.
3. الله تعالی پر هر څه قادر دی، نو مؤمن بايد په الله باندې بشپړ باور ولري او له هغه پرته له بل چا نه ووېرېږي.
4. دا آيت د الله تعالی د رحمت او قدرت يادونه کوي، چې له مړينې وروسته به يې خپل بندگان ژوندي کړي او د دوی اعمال به وڅيړي.