سوره شعراء — آيت 85

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• وَاجْعَلْنِي: ۽ مون کي بڻاءِ، مون کي شامل ڪر.
• وَرَثَةِ: وارثن مان، يعني اهڙن ماڻهن مان جيڪي جنت جا وارث بڻجن.
• جَنَّةِ النَّعِيمِ: نعمتن واري باغ، يعني اهڙي جنت جيڪا هر قسم جي نعمت ۽ آرام سان ڀريل آهي.

2) آيت جي تفسير:

حضرت ابراهيم عليه السلام پنهنجي دعا ۾ الله تعاليٰ کان عرض ڪيو ته اي منهنجا رب! مون کي پنهنجن انهن نيڪ ٻانهن مان بڻاءِ جن کي تون قيامت جي ڏينهن نعمتن واري جنت جو وارث بڻائيندين. يعني مون کي جنت ۾ داخل ٿيڻ ۽ اتي هميشه رهڻ جي توفيق عطا فرما، ۽ مون کي انهن خوش نصيب ماڻهن ۾ شامل ڪر جن کي تون پنهنجي رحمت سان جنت جا وارث بڻائيندين، جتي هر قسم جي نعمت، راحت ۽ سک موجود هوندو ۽ ڪنهن به قسم جي تڪليف يا ڏک جو تصور به نه هوندو.

هن دعا مان اهو به معلوم ٿئي ٿو ته حضرت ابراهيم عليه السلام کي آخرت جي زندگي ۽ جنت جي نعمتن تي پورو يقين هو، ۽ هو ان جي حصول لاءِ الله تعاليٰ کي عاجزي سان دعا ڪندو هو. اهڙي طرح هڪ مؤمن کي به گهرجي ته هو دنيا جي عارضي شين بدران آخرت جي دائمي نعمتن کي ترجيح ڏئي ۽ ان لاءِ دعا ۽ محنت ڪري.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• جنت جي نعمتن جي طلب ۽ ان لاءِ دعا ڪرڻ هڪ نبي جي سنت آهي، تنهنڪري اسان کي به ان لاءِ الله تعاليٰ کان دعا گهرڻ گهرجي.
• جنت جو وارث بڻجڻ الله تعاليٰ جي خاص فضل ۽ رحمت سان ٿيندو آهي، ان ڪري کيس عاجزي سان پنهنجي رحمت جي طلب ڪرڻ گهرجي.
• آخرت جي زندگي ۽ جنت جي نعمتن تي يقين رکڻ مؤمن جي دل کي سڪون ۽ اميد عطا ڪري ٿو ۽ کيس نيڪ عملن ڏانهن راغب ڪري ٿو.
• نعمتن واري جنت ۾ اهڙيون نعمتون ۽ راحتون آهن جن جو دنيا ۾ تصور به نه ٿو ڪري سگهجي، جيڪي الله تعاليٰ پنهنجي نيڪ ٻانهن لاءِ تيار ڪيون آهن.
• اهڙين دعائن ۽ يقين سان انسان جي دل ۾ اسلام ۽ قرآن سان محبت وڌي ٿي ۽ هو آخرت جي ڪاميابي لاءِ ڪوشش ڪرڻ لڳي ٿو.