ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 96

คำสำคัญ:

• يَخْتَصِمُونَ = พวกเขาทะเลาะวิวาท โต้เถียง และกล่าวโทษซึ่งกันและกัน

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงแจ้งให้เราทราบถึงสภาพอันน่าสะพรึงกลัวของเหล่าผู้ปฏิเสธศรัทธาและผู้ตั้งภาคี เมื่อพวกเขาได้เข้าไปอยู่ในนรกแล้ว พวกเขาจะหันมาโต้เถียงและกล่าวโทษซึ่งกันและกัน พวกเขาจะพูดขณะที่กำลังทะเลาะวิวาทกันอยู่ในไฟนรก โดยแต่ละฝ่ายต่างก็โยนความผิดให้อีกฝ่ายหนึ่ง

เหล่าผู้ที่ถูกหลอกให้หลงผิดจะกล่าวโทษบรรดาผู้นำที่ชักจูงพวกเขาให้ออกห่างจากทางนำ ส่วนบรรดาผู้นำก็จะปฏิเสธความรับผิดชอบและกล่าวโทษผู้ตามของพวกเขาเช่นกัน ต่างฝ่ายต่างสาปแช่งซึ่งกันและกัน ท่ามกลางเปลวเพลิงที่เผาผลาญพวกเขา การโต้เถียงของพวกเขาในวันนั้นมิได้เกิดจากความหวังที่จะรอดพ้นแต่อย่างใด หากแต่เป็นการกล่าวโทษและความเสียใจที่ไร้ประโยชน์ เพราะการตัดสินได้เกิดขึ้นแล้ว และความหายนะได้ถูกลิขิตไว้แล้วสำหรับพวกเขาทุกคน

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์เป็นบาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และผลลัพธ์ของมันคือความหายนะชั่วนิรันดร์ในนรก ซึ่งแม้แต่การกล่าวโทษกันเองก็ไม่อาจช่วยให้พ้นจากการลงโทษได้
2. การทะเลาะวิวาทและการกล่าวโทษกันในวันกิยามะฮ์จะไม่เกิดประโยชน์ใด ๆ ดังนั้นเราจึงควรใช้ชีวิตในโลกนี้ด้วยความรอบคอบ อย่าหลงเชื่อผู้ที่ชักนำไปในทางที่ผิด และจงยึดมั่นในคำสอนของอัลกุรอานและซุนนะฮ์ของท่านนบี
3. ความรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเป็นเรื่องส่วนบุคคล วันหนึ่งเราจะต้องยืนต่อหน้าอัลลอฮ์เพียงลำพัง และไม่อาจกล่าวโทษใครได้ ดังนั้นจงรีบกลับตัวกลับใจและปฏิบัติความดีก่อนที่วันนั้นจะมาถึง
4. การใคร่ครวญถึงสภาพของชาวนรกทำให้เรารู้สึกสำนึกในความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงส่งศาสนทูตและคัมภีร์มาเพื่อชี้ทางนำแก่มนุษยชาติ และเปิดโอกาสให้เราได้กลับตัวก่อนที่ประตูแห่งการกลับตัวจะปิดลง