سورت نمل — آیت 6

د کلمو معناګانې:

• لَتُلَقَّى: ته به ورکول کېږې، تا ته به رسول کېږي.
• مِن لَّدُنْ: د (الله) له جانبه، له خپل حضور څخه.
• حَكِيمٍ: هغه ذات چې په هر کار کې يې حکمت او مصلحت وي.
• عَلِيمٍ: هغه ذات چې د هر څه په علم يې احاطه کړې ده.

د آيت تفسير:

اى محترمه رسوله! ته دا قرآن له هغه ذات څخه ترلاسه کوې چې حكيم او عليم دى. دا قرآن د يو بشر له خوا نه دى جوړ شوى، بلكې دا د الله تعالی له جانبه درته نازلېږي، هغه ذات چې په خپل تخليق، تدبير او قانون جوړونه كې ډېر حكيم دى، او د خپلو بندګانو د مصلحتونو په اړه يې له علم څخه هېڅ شى پټ نه دى. دا آيت د قريشو د كافرانو هغه خبره ردوي چې دوى به ويل چې محمد (صلى الله عليه وسلم) دا قرآن له خپله ځانه جوړ كړى دى، نو الله تعالی وفرمايل چې دا قرآن د الله له جانبه درته راځي، نه د بل چا له خوا.

فايدې:

• دا آيت د قرآن د الهي اصل او د هغه د نزول د حكمت څرګندونه كوي، چې دا يو الهي كتاب دى او د الله له جانبه راغلى دى.
• دا آيت د رسول الله (صلى الله عليه وسلم) د مقام لوړوالى او د هغه د رسالت د صدق دلايل بيانوي، ځكه چې هغه داسې كتاب راوړى چې د هغه په څېر يې هيڅوك نه شي راوړلى.
• دا آيت مومنانو ته د قرآن د اهميت او د هغه د احكامو د پيروي كولو هڅونه كوي، ځكه چې دا د حكيم او عليم له جانبه دى، نو په هغه كې هېڅ كمى او تېروتنه نشته.
• دا آيت د الله تعالی د صفتونو (حكمت او علم) يادونه كوي، چې مومنان دې ته وهڅوي چې په خپلو ټولو چارو كې د الله له حكمت او علم څخه الهام واخلي او د هغه په احكامو راضي اوسي.