Surah Al-'Ankabut — Aya 6

Ma’anonin Kalmomin:

• Jāhada: Ya yi ƙoƙari da himma wajen yaƙi da makiya ko kuma yaƙi da son zuciya da sha’awoyi domin yin ɗa’a ga Allah.
• Laghaniyyun: Mai wadatar da kai, wanda ba ya buƙatar komai daga halittunsa.

Tafsirin Ayar:

Duk wanda ya yi jihadi a cikin hanyar Allah — ko jihadin yaƙi da makiya, ko kuma jihadin rai da ake nufi da tsare shi daga son zuciya da kuma tilasta shi yin ɗa’a da nisantar saba wa Allah — to lalle fa amfanin wannan jihadin nasa ne kawai yake komawa. Domin shi mai aikin ne zai sami lada da sakamako mai kyau a wurin Ubangijinsa, kuma wannan aikin nasa ne zai ɗaga darajarsa a duniya da lahire. Shi Allah ba ya buƙatar aikin kowa ba kaɗan. Shi Mai wadatar kai ne daga dukan halittunsa, domin shi ne Mai mulkin duka, halittarsa da umarninsa nasa ne. Don haka ɗa’ar masu ɗa’a ba ta ƙara masa komai ba, kuma saba wa masu saba wa ba ya rage masa komai. Amma fa amfanin ɗa’a da lahani na saba wa duk sun koma ga bayi da kansu.

Fa’idojin da ake samu daga wannan aya:

1. Jihadin rai da yaƙi da son zuciya yana daga mafi girman ibadu, kuma yana da lada mai girma a wurin Allah.
2. Ƙarfafa mumini ya himmatu wajen yin ayyukan alheri da jihadi, domin shi mai amfanin ne, ba Allah ba.
3. Sanin cewa Allah ba ya buƙatar ibadar kowa, wannan yana sa mutum ya yi ibada da ikhlasi domin neman yardar Allah, ba domin nuna wa halitta ba.
4. Aikin alheri da mutum yake yi, lada nasa ne zai same shi a duniya da lahire, don haka bai kamata ya yi kasala ba.
5. Wa’azin da ke cikin aya yana ƙarfafa zuciya, domin ya san cewa dukan ƙoƙarinsa ba zai ɓata ba, amma Allah zai sakar masa da mafi kyawun sakamako.