Ali Imran · 120/200
Terjemah Transliterasi — Surat Ali Imran
إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ۝١٢٠
In tamsaskum hasanatun tasu`hum wa in tusibkum saiyi`atuny yafrahoo bihaa wa in tasbiroo wa tattaqoo laa yad urrukum kaiduhum shai`aa; innal laaha bimaa ya`maloona muheet
📖 Ing Basa Jawa
Manawa sira kabeh padha pikantuk kebecikan ndadekake susahe wong kafir, dene yen sira kabeh pikantuk kacilakan (keribetan) wong kafir padha bungah. Lan manawa sira padha sabar sarta padha bekti ing Allah, sakehing paeka (pialane) wong kafir mau ora bakal mbebayani sira kabeh sethithika. Satemene Allah Nglimputi samubarang kang sira tindakake

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

  • تَمْسَسْكُمْ : nyedhaki utawa ngenani awakmu
  • حَسَنَةٌ : kabegjan, kanugrahan, kayata menang perang, oleh rampasan, utawa tambahing bandha lan anak
  • تَسُؤْهُمْ : gawe susah lan sedhih atine wong-wong kafir mau
  • سَيِّئَةٌ : kacilakan, kasusahan, kayata kalah perang, kekurangan bandha, utawa pageblug
  • يَفْرَحُوا بِهَا : padha bungah-bungah lan seneng banget
  • تَصْبِرُوا : padha sabar ing dalan Allah, sabar nglakoni dhawuhe lan nampani pacoban
  • تَتَّقُوا : padha taqwa, ngedohi barang kang dilarang Allah lan nglakoni barang kang didhawuhake
  • كَيْدُهُمْ : upaya ala lan tipu daya saka mungsuh
  • مُحِيطٌ : ngliputi, ngertos lan nguwasani sakabehe

2) Katrangan surat Ali Imran ayat 120:

Ayat iki nyritakake bab kahanane atine wong-wong kafir lan munafik kang padha sengit marang kaum mukminin. Nalika kaum mukminin pinaringan kabegjan saka Allah, kayata menang perang, oleh rampasan, utawa tambahing bandha lan anak, wong-wong kafir mau padha susah, sedhih, lan atine ora kepenak. Kosok baline, nalika kaum mukminin ketaman kacilakan, kayata kalah perang, kekurangan bandha, utawa ana pageblug, wong-wong kafir mau malah padha bungah-bungah lan seneng banget, malah padha ngece lan moyoki.

Mula saka iku, Allah paring pituduh marang para mukminin supaya aja nganti kepencut karo tingkahe wong-wong kafir mau. Yen para mukminin padha sabar lan taqwa marang Allah, sabar nglakoni dhawuhe, sabar nampani pacoban, lan taqwa kanthi ngedohi larangane, mula tipu daya lan upaya ala saka mungsuh mau ora bakal bisa gawe cilaka marang dheweke sethithik wae. Allah iku ngliputi sakabehe barang kang dilakoni dening manungsa, ora ana siji-sijia kang luput saka kawruhe Allah, lan Allah bakal paring piwales marang saben wong miturut lakune dhewe-dhewe. Dadi ayat iki uga dadi pawarta bungah, yen sabar lan taqwa iku dadi dalan tumuju pitulungan lan kamenangan saka Allah.

3) Faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

  • Ayat iki mulangake marang kita supaya aja gumantung marang pangaleme utawa senenge wong liya, amarga ana wong kang seneng yen kita susah lan susah yen kita seneng. Sing kudu kita gatekake yaiku ridhane Allah, dudu penilaiane manungsa.
  • Sabar lan taqwa iku tameng kang kuwat banget. Sanajan mungsuh duwe akal ala lan tipu daya kang akeh, yen kita sabar lan taqwa, Allah bakal njaga lan nulak sakabehe piala saka kita.
  • Ayat iki nuwuhake rasa optimis lan tentrem ing ati. Kita ora perlu wedi karo tipu daya wong liya, amarga Allah iku Maha Ngertos lan Maha Nguwasani sakabehe. Allah ora bakal nyilakake wong kang padha iman lan taqwa.
  • Ayat iki uga ngelingake yen saben tumindak manungsa mesthi ana piwalese. Wong kang padha gawe ala lan seneng marang kasusahane wong liya bakal nampa piwales saka Allah. Iki nuwuhake rasa adil lan tentrem ing ati wong mukmin.
  • Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang sampurna, kang tansah paring kekuwatan, pangarep-arep, lan katentreman ing ati saben wong kang padha iman lan taqwa marang Allah.


📜 Ayat 118-122 — Surat Ali Imran

118يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ
He wong mukmin kabeh, sira aja padha ngalap mitra saka sak liyane kancanira (Islam), dheweke padha ora leren-leren tansah pamrih kecilakan marang sira. Dheweke padha seneng barang kang nyusahake sira, satemene wis nganti kewetu saka lisane anggone gething marang sira lan barang kang diendhem ana ing atine wong-wong mau luwih gede. Temen Ingsun wis nerangake pirang-pirang tandha yekti marang sira kabeh, yen pancen padha gelem mikir-mikir
119هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
He wong mukmin kabeh, sira padha dhemen marang wong kang dudu kancanira Islam, ing mangka dheweke padha ora dhemen marang sira. Sira padha percaya marang sakehing kitab (nanging wong-wong mau padha ora perca marang Qur’an). Manawa wong-wong mau padha ketemu lan sira padha ngucap, "Kita padha Iman marang kitab Qur’an", nanging bareng wis dhewekan lan amor kancane, saking bangete nafsune marang sira, persasat padha kerot (padha nyokot drijine dhewe), dhawuha (Muhammad), "Sira padha matiya kagawa saka nafsuninra (muringira)", Satemene Allah Maha Ngudaneni barang kang ana sajroning ati
120إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ
Manawa sira kabeh padha pikantuk kebecikan ndadekake susahe wong kafir, dene yen sira kabeh pikantuk kacilakan (keribetan) wong kafir padha bungah. Lan manawa sira padha sabar sarta padha bekti ing Allah, sakehing paeka (pialane) wong kafir mau ora bakal mbebayani sira kabeh sethithika. Satemene Allah Nglimputi samubarang kang sira tindakake
121وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
(He Muhammad) elinga nalika sira metu saka negaramu (Madinah) ing wayah esuk, nata barise para wong mukmin bakal mangsah perang. Dene Allah iku Maha Midhanget sarta Maha Ngudaneni
122إِذْ هَمَّت طَّائِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
Nalika rong golongan saka sira padha ngusir, Allah nulungi marang wong rong golongan mau. Mulane para wong Mukmin padha pasraha (tawakkal) marang Allah
Ali ImranDhaptar Al-Quran
200Ayat
MedinanRevelation
120Ayat

Terjemah — Ali Imran 120

Surat Ali Imran Ayat 120 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Manawa sira kabeh padha pikantuk kebecikan ndadekake susahe wong kafir,…

Surat Ayat 120/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 118–122. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Thursday, October 1, 2026

Don't forget us in your sincere prayers