Surah Aal-Imran — Aya 165

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• Muṣībah: Masifa ko musiba da ta samu mutum, kamar kashewa ko rauni.
• Mathlayhā: Ninki biyu na wannan masifa, wato abin da ya ninka ta sau biyu.
• Annā hādhā: Daga ina wannan ya zo mana? Wato yaya haka ya faru?
• Min ‘indi anfusikum: Daga gun kanku ne, saboda ayyukanku da kuskurenku.

Fassarar Ayar:

Ya ku muminai! Shin, lokacin da masifa ta same ku a ranar Uḥud, wadda aka kashe daga cikinku mutum saba’in (70), alhali kuwa kun kasance a ranar Badr kun kashe da kuma kama ninki biyu na wannan daga abokan gābarku (suka kai 70 kashewa da 70 kamawa), kuka ce da mamaki: “Daga ina wannan masifa ta zo mana, alhali muna Musulmi kuma Manzon Allah yana cikinmu?” Sai ka gaya musu, ya Muhammad: “Wannan abin da ya same ku, daga gun kanku ne, saboda saba muku da umarnin Manzon Allah, da kuma barin wurin da ya umarce ku da ku tsaya a kai (wato tudun ‘Ainain), da kuma jayayya a kan ganima. Lalle ne Allah Mai ikon yi ne a kan kowane abu; yana taimakon wanda Ya so, kuma yana wulakanta wanda Ya so, babu mai tambayar Sa game da abin da Yake aikatawa.”

Fa’idojin Ayar:

1. Imani da cewa duk abin da ya faru da mutum na alheri ko sharri, to yana ƙarƙashin ikon Allah ne, kuma Allah yana da iko a kan kowane abu.
2. Alhali masifa da ta same su a Uḥud, ita ce sakamakon rashin biyayya ga umarnin Manzon Allah, don haka ya zama wajibi a kan Musulmi ya bi umarnin shugabanninsa na addini, kuma ya nisanci sabawa.
3. A cikin ayar akwai ƙarfafawa ga muminai su yi tunani a kan abubuwan da suka faru, su gyara halayensu, kuma su koma ga Allah da tuba, maimakon yanke kauna.
4. Nuna cewa nasara da shan kaye ba su faruwa ne kawai da yawan mutane ba, amma suna da alaƙa da biyayya ga Allah da ManzonSa, da kuma yin amfani da dalilai.
5. A cikin ayar akwai natsuwa ga zuciyar mumini, domin ya san cewa Allah ba shi da wani abin da ya gagara, kuma idan Ya so, zai iya taimakon ku a kan abokan gābarku, kamar yadda Ya yi muku a Badr.