Аль Имран сүресі — Аят 23

1. Сөздердің мағынасы:

• أَلَمْ تَرَ — «Көрмедің бе?», «Білмедің бе?» деген мағынада. Бұл жерде назар аударту, таңырқату мақсатында қолданылған.
• نَصِيبًا — «үлес», «бөлік».
• الْكِتَابِ — «Кітап», мұнда Тәуратқа нұсқайды.
• يُدْعَوْنَ — «шақырылады».
• يَتَوَلَّى — «бет бұрады», «жүзін бұрып кетеді».
• فَرِيقٌ — «бір топ», «бір бөлігі».
• مُعْرِضُونَ — «бет бұрғандар», «назардан тыс қалдырушылар».

1. Аяттың тәпсірі:

Ей, Пайғамбар, Аллаһ тарапынан Тәураттан бір үлес берілген яһудилердің таңғаларлық халіне назар аудар. Олар өздерінің қолындағы кітапта келген шындықты біле тұра, араларындағы келіспеушілікті шешу үшін Аллаһтың кітабына — яғни Құранға шақырылған кезде, олардың бір тобы шындыққа бет бұрмай, одан жүзін бұрып кетеді. Олар бұл шақыруды өздерінің әуесқойлықтарына сай келмегендіктен қабылдамайды. Ал шын мәнінде, өздері Тәуратқа сүйенеміз деп жүрген адамдар үшін Аллаһтың үкіміне бәрінен де бұрын мойынсұнуы тиіс еді. Бұл оқиға яһудилерге Пайғамбардың Исламға шақырғанында, олар бас тартқан кезде түсірілген. Олар Аллаһтың кітабындағы шындықты біле тұра, әділ үкімге келуден бас тартып, өздерінің қалауларын алға қояды. Бұл — шындықтан жүз бұрудың айқын үлгісі.

1. Алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһтың кітабы — әділдік пен шындықтың өлшемі. Кімде-кім оған бет бұрса, тура жолды табады.
• Әуесқойлық пен менмендік адамды шындықтан алыстатады. Шындық өз қалауымызға сай келмесе де, оны қабылдау — иманның белгісі.
• Құран — бұрынғы кітаптардағы шындықты растаушы әрі араларындағы дау-дамайды шешуші кітап. Оған жүгіну — ақылдың да, иманның да талабы.
• Ислам — адамды әділдікке, шындыққа және бірлікке шақыратын дін. Ол адамның жүрегін нұрландырып, өміріне тура жол көрсетеді.
• Құранның шақыруы — мейірімділік пен рақымның шақыруы. Оны қабылдаған адам екі дүниеде де бақытқа жетеді.