Surja Ali-Imran — Ajet 48

Kuptimet e fjalëve:

• El-Kitab: Këtu nënkuptohet shkrimi (shkathtësia e të shkruarit).
• El-Hikmeh: Dituria, mençuria dhe saktësia në fjalë e vepër.
• Et-Tevrat: Libri që iu shpall profetit Musa (paqja qoftë mbi të).
• El-Inxhil: Libri që iu shpall profetit Isa (paqja qoftë mbi të).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, duke treguar mirësinë e Tij ndaj profetit Isa (paqja qoftë mbi të), thotë se Ai do t’ia mësojë atij shkrimin, pra shkathtësinë e të shkruarit, si dhe mençurinë, e cila është saktësia në fjalë dhe vepër, kuptimi i thellë i gjërave dhe të folurit me drejtësi. Gjithashtu, Allahu do t’ia mësojë atij Tevratin, librin që i ishte shpallur Musait (paqja qoftë mbi të), dhe Inxhilin, librin që do t’i shpallej atij. Kështu, Isa (paqja qoftë mbi të) do të jetë i pajisur me dituri të plotë, duke njohur shkrimet e mëparshme dhe atë që do t’i shpallet atij, gjë që e bën atë të dëshmojë për vërtetësinë e mesazhit të tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nga ky ajet mësojmë se dituria dhe dija janë dhuratë e madhe nga Allahu, të cilën Ai ia jep kujt të dojë nga robërit e Tij të zgjedhur.
2. Ajeti tregon se profetët e Allahut ishin njerëz të ditur dhe të pajisur me mençuri, gjë që i bën ata shembull për umetin në vlerësimin e diturisë dhe përparimin në dije.
3. Ai na mëson se feja islame e nderon diturinë dhe e bën atë pjesë të misionit profetik, duke na nxitur që të kërkojmë dituri dhe të punojmë me mençuri në jetën tonë.
4. Ajeti konfirmon se Tevrati dhe Inxhili janë libra nga Allahu, por myslimanët besojnë në to ashtu siç janë shpallur fillimisht, para se të ndryshoheshin, dhe se Kurani është dëshmitar i tyre.