سوره آل عمران — آیه 48

معانی کلمات:

• الْكِتَابَ: خط و نوشتن.
• الْحِكْمَةَ: درستی در گفتار و کردار، و رسیدن به حق در گفتار و عمل.
• التَّوْرَاةَ: کتابی که خداوند بر حضرت موسی علیه السلام نازل کرد.
• الْإِنجِيلَ: کتابی که خداوند بر حضرت عیسی علیه السلام نازل خواهد کرد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، یکی از نعمتهای بزرگ خود را بر حضرت عیسی علیه السلام بیان میکند و میفرماید که او را تعلیم خواهد داد: نوشتن و خط را، و حکمت را که همان درستی گفتار و کردار و رسیدن به حقیقت در امور است، و همچنین تورات را که بر موسی علیه السلام نازل شده بود، و انجیل را که بر خود او نازل خواهد شد. این تعلیم، تعلیمی الهی و بدون واسطه بود که عیسی علیه السلام را برای رسالت بزرگش آماده میساخت. او با این دانشها، هم به شریعت پیشین (تورات) آگاه بود و هم با شریعت جدید (انجیل) که برای هدایت بنیاسرائیل آورده شد، آشنایی کامل داشت. این آیه نشان میدهد که عیسی علیه السلام نه تنها پیامبر بود، بلکه از دانش گستردهای برخوردار بود که او را از دیگران متمایز میساخت.

فواید و درسهای آیه:

• علم و دانش، نعمتی بزرگ از جانب خداوند است و خداوند به هر کس که بخواهد، آن را عطا میکند. پس ما نیز باید برای کسب علم و دانش ارزش قائل شویم و از خداوند آن را طلب کنیم.
• پیامبران الهی، پیش از رسیدن به مقام رسالت، از علم و حکمت برخوردار بودند تا بتوانند مردم را به درستی هدایت کنند. این نشان میدهد که علم، مقدمهای برای هدایت و اصلاح جامعه است.
• آشنایی با کتب آسمانی پیشین و تصدیق آنها، از ویژگیهای پیامبران و مؤمنان راستین است. ما نیز باید به همه کتب آسمانی که بر پیامبران نازل شده، ایمان داشته باشیم و آنها را تصدیق کنیم.
• حکمت، یعنی به کارگیری علم در جای درست و گفتار و کردار سنجیده، از برترین مواهب الهی است. پس باید در زندگی خود، حکمت را پیشه کنیم و از گفتار و رفتار نسنجیده بپرهیزیم.