Surja Ali-Imran — Ajet 95

Kuptimet e fjalëve:

• SedeKa Allahu: Allahu ka thënë të vërtetën.
• Miletu Ibrahim: feja dhe rruga e Ibrahimit a.s.
• Hanifën: të prirur larg çdo besimi të rremë, drejt besimit të pastër në Një Zot.
• El-mushrikine: ata që i bëjnë shok Allahut në adhurim.

Tefsiri i Ajetit:

Thuaju, o Muhamed! atyre që pretendojnë se e ndjekin fenë e Ibrahimit: "Allahu ka thënë të vërtetën" në atë që ka shpallur në librat e Tij dhe në atë që ka ligjësuar për robërit e Tij. Pra, nëse vërtet e doni Ibrahimin dhe pretendoni se jeni në fenë e tij, atëherë ndiqeni fenë e tij të vërtetë, e cila është feja e Islamit, të cilën Allahu e ka dërguar me Muhamedin a.s. Kjo fe është pikërisht ajo që erdhi me të vërtetën absolute dhe udhëzimin e drejtë.

Ibrahimi a.s. ishte i prirur larg nga të gjitha fetë e shtrembëruara dhe besimet e kota, duke u drejtuar vetëm nga Allahu me sinqeritet të plotë. Ai nuk ishte kurrë prej atyre që i bëjnë shok Allahut në adhurim, as në të kaluarën e as në të ardhmen. Pra, kushdo që pretendon se e do Ibrahimin, le ta ndjekë atë në monoteizmin e pastër dhe në bindjen ndaj Allahut, jo në pretendimet boshe pa vepra konkrete.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dëshmia se Allahu është i vërtetë në çdo fjalë dhe ligj të Tij, dhe se çdo gjë që Ai ka shpallur është e drejtë dhe e saktë.
2. Dashuria e vërtetë për profetët nuk është thjesht pretendim me gojë, por ndjekje e rrugës së tyre në besim dhe vepra.
3. Feja e Ibrahimit a.s. është e njëjtë me fenë e Islamit, e cila bazohet në pastërtinë e besimit ndaj Allahut dhe largimin nga çdo formë idhujtarie.
4. Nxitje për t'u larguar nga çdo formë e shirkut (idhujtarisë) dhe për t'u përkushtuar vetëm ndaj Allahut, sepse kjo është rruga e të gjithë profetëve.
5. Ky ajet na mëson se Islami është vazhdimësi e mesazhit të të gjithë profetëve, dhe se muslimanët janë trashëgimtarët e vërtetë të thirrjes së Ibrahimit a.s.