Surat Ali Imran — Ayat 95

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مِلَّةَ: agama, tuntunan, utawa dalan kang digawa dening para nabi.
• حَنِيفًا: wong kang condhong marang agama kang bener (Islam), nyingkiri kabeh agama kang salah, lan ora mèlu-mèlu marang wong musyrik.
• الْمُشْرِكِينَ: wong-wong kang nyekuthokake Allah karo liya-liyane ing bab ketuhanan lan ibadah.

2) Katrangan tafsir:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad supaya ngandhakake marang wong-wong: "Allah iku bener ing sakabehing kang diwartakake, kayata crita bab Nabi Yakub lan liya-liyane, lan bener uga ing sakabehing kang diturunake lan disyari'atake." Yen wong-wong mau padha ngaku tresna lan ngaku dadi umate Nabi Ibrahim, mesthine padha ngetutake agamane Nabi Ibrahim, yaiku agama Islam kang saiki digawa dening Kanjeng Nabi Muhammad. Agama iki agama kang bener, ora ana keraguan ing njeroné. Nabi Ibrahim iku wong kang condhong marang agama kang bener, nyingkiri kabeh agama kang salah, lan ora tau nyekuthokake Allah karo liya-liyane, ora ing bab ketuhanan, ora ing bab ibadah. Dadi sapa kang ngaku ngetutake Nabi Ibrahim, kudu ngetutake agama Islam kang diwulangake dening Kanjeng Nabi Muhammad, amarga iku agama kang bener lan ora ana panyimpangan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang ngaku tresna marang para nabi, kudu buktèkake kanthi ngetutake tuntunane, ora mung ngaku-ngaku wae.
• Agama Islam iku agama kang bener lan ora ana keraguan, mula sapa kang golek kabegjan sejati kudu ngetutake.
• Nabi Ibrahim iku tuladha wong kang mantep ing tauhid, ora tau nyekuthokake Allah, mula kita kudu nuladani keteguhane.
• Ayat iki ngajak wong-wong supaya padha nyingkiri syirik lan tetep ing dalan kang lurus, yaiku Islam.
• Kanthi ngetutake agama Islam, wong bisa entuk kabegjan ing donya lan akhirat, amarga iku agama kang diridhoi dening Allah.