Surat As-Sajdah — Ayat 18

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مُؤْمِنًا (mu'minan): wong kang percaya marang Allah lan Rasul-Né, sarta nglakoni apa kang dadi dhawuhé.
• فَاسِقًا (fasiqan): wong kang metu saka ketaatan marang Allah, yaiku wong kang ora manut marang dhawuh lan larangané.
• لَّا يَسْتَوُونَ (laa yastawuun): ora padha, ora bisa dianggep padha.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki minangka pitakon kanggo nggugah pikiran: apa wong kang wis dadi mukmin — yaiku wong kang manut marang Allah lan Rasul-Né, ngakoni janji lan ancamané Allah — iku padha karo wong kang fasiq, yaiku wong kang kafir marang Allah lan para Rasul-Né sarta ngapusi dina akhirat? Mesthi ora padha. Ing ngarsané Allah, wong mukmin lan wong fasiq iku ora bisa dianggep padha, ora padha ing babagan pahala lan ganjaran. Wong mukmin kang nglakoni dhawuhé Allah lan nyingkiri larangané iku ora padha karo wong kang metu saka ketaatan marang Allah. Sing siji bakal oleh ganjaran kang becik, sijiné bakal oleh ganjaran kang ala. Bedané iki ora mung babagan siji-siji wong, nanging nyakup kabèh wong mukmin lan kabèh wong fasiq — loro golongan iki ora bakal padha ing ngarsané Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yèn iman lan ketaatan marang Allah iku duwé ajiné dhéwé, ora bisa dipadhakaké karo wong kang ora manut.
• Dadi wong mukmin iku dadi dalan kanggo oleh kabagyan ing donya lan akhirat, mula ayo padha ngupaya dadi wong kang tansah manut marang Allah.
• Allah iku Maha Adil, saben wong bakal oleh ganjaran miturut apa kang dilakoni, mula aja padha ngremehake babagan iman lan ketaatan.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngrumat iman lan nambah ketaatan, amarga wong mukmin iku ora padha karo wong fasiq, lan saben wong bakal ngerti asilé ing akhirat mengko.