Surja Es-Sexhde — Ajet 18

Kuptimet e fjalëve:

• Mumin: Ai që beson me sinqeritet në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij, të dërguarit e Tij dhe ditën e fundit, dhe që vepron sipas urdhërave të Allahut.
• Fasik: Ai që del nga bindja ndaj Allahut, që i shkel urdhërat e Tij dhe i tejkalon kufijtë e caktuar nga feja.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e bën një pyetje retorike për të nxitur mendimin dhe krahasimin: A mund të jetë ai që është besimtar i sinqertë, që i bindet Allahut dhe të Dërguarit të Tij, që e beson premtimin dhe kërcënimin e Tij, njësoj si ai që është larguar nga rruga e drejtë, që ka mohuar Allahun dhe të dërguarit e Tij dhe që e ka përgënjeshtruar Ditën e Gjykimit? Sigurisht që jo! Ata nuk janë të barabartë tek Allahu as në vlerësim, as në shpërblim, as në dënim. Besimtarët do të kenë Xhenetin dhe kënaqësinë e Allahut, ndërsa fëmijët do të kenë zjarrin dhe dënimin. Kjo pyetje nuk ka për qëllim vetëm një besimtar të vetëm dhe një fëmijë të vetëm, por të gjithë besimtarët në tërësinë e tyre dhe të gjithë fëmijët në tërësinë e tyre – ata kurrë nuk mund të jenë të barabartë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se drejtësia e Allahut kërkon që i mirë të mos jetë kurrë si i keqi – kjo është baza e drejtësisë hyjnore në Ditën e Gjykimit.
2. Na nxit që të bëjmë dallim të qartë midis besimit dhe mosbindjes, dhe të mos mashtrohemi nga ata që përpiqen t'i barazojnë të dyja rrugët.
3. Na jep shpresë dhe motivim që të përpiqemi të jemi nga radhët e besimtarëve, sepse çdo mundim në rrugën e besimit ka vlerë të madhe tek Allahu dhe nuk humb kurrë.
4. Ajeti na bën të kuptojmë se Islami është fe e drejtësisë dhe e ekuilibrit – ai nuk i trajton njerëzit njësoj, por i vlerëson sipas besimit dhe veprave të tyre, gjë që është shenjë e urtësisë së përsosur të Allahut.