Аль-Ахзаб сүрәсе — Аять 42

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Сәббихү» — Аллаһны һәр кимчелектән ару дип игълан итегез, тәсбих әйтегез.

— «Бүкрә» — иртәнге вакыт, таңнан соңгы сәгатьләр.

— «Әсилә» — кичке вакыт, кояш баеганчы һәм аннан соңгы сәгатьләр.

Аять тәфсире:

Әй, Аллаһка һәм Аның рәсүленә ышанып, Аның шәригате буенча гамәл кылучы мөэминнәр! Аллаһны күп итеп зекер итегез, Аның олылыгын тел белән дә, йөрәк белән дә таныгыз. Аны һәр кимчелектән, һәр ноксаннан ару дип тәсбих итегез — иртән дә, кичен дә. Бу — Аллаһның бөеклеген тану, Аңа буйсыну һәм Аның чиксез рәхмәтенә шөкер итү юлы. Иртәнге тәсбих — көннең башын Аллаһ исеме белән башлау, ә кичке тәсбих — көннең ахырын да Аның зекере белән тәмамлау. Кайбер галимнәр бу аятьтәге «бүкрә» сүзе иртәнге намазны, ә «әсилә» сүзе икенде намазын күрсәтә дип әйткәннәр, чөнки бу вакытларда намаз уку — Аллаһны олылауның иң югары формасы. Әмма гомумән, аять барлык вакытларда да Аллаһны зекер итәргә, Аның тәсбихен әйтергә өнди.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять мөэминнәргә Аллаһны һәрвакыт искә алырга, Аның белән бәйләнешне өзмичә яшәргә өйрәтә. Иртән дә, кичен дә Аллаһны тәсбих итү — кешенең йөрәген иман нуры белән тутыра, аны начар эшләрдән, гөнаһлардан саклый. Тәсбих — Аллаһның рәхмәтенә ирешүнең иң гади һәм иң күркәм юлы. Ул кешенең күңелен тынычландыра, аңа рухи көч бирә һәм ахирәттә уңышка ирешү өчен нигез булып тора. Аллаһны зекер итүче кеше — Аллаһның мәхәббәтенә ирешә, һәм Аллаһ аны дөньяда да, ахирәттә дә яклый.