Аль-Ахзаб сүресі — Аят 42

1. Сөздердің мағынасы:

• وَسَبِّحُوهُ — Оны (Аллаһты) пәктеп, ұлықтаңдар, мадақтаңдар.
• بُكْرَةً — таңертеңгі уақыт, күннің басы.
• أَصِيلًا — кешкі уақыт, күннің соңы.

1. Аяттың тәпсірі:

Алдыңғы аятта Аллаһты көп еске алуға бұйырылған еді. Осы аятта сол еске алудың екі маңызды уақыты нақтыланып, «Оны таңертең де, кешке де пәктеп, ұлықтаңдар» делінген. Яғни, күннің басы мен соңында Аллаһты дәріптеп, Оған құлшылық етіңдер. Бұл — таң намазы мен екінті намазы деп түсіндіріледі, өйткені бұл екі уақыт түн мен күндіздің шекарасында тұрған, Аллаһтың құдіретін, әсемдігін ойлауға ерекше мүмкіндік беретін сәттер. Сондай-ақ бұл жерде тілмен айтылатын «Субханаллаһ» сияқты тәсбихтер де қамтылады. Мұсылман адам таңертең оянғаннан бастап, кешке дейін Аллаһты ұлықтауды әдетке айналдыруы керек. Бұл — Жаратушымен байланысты үзбейтін, жүректі нұрландыратын, тілді күнәдан сақтайтын және барлық жақсылыққа жетелейтін амал.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһты таңертең және кешке еске алу — пенденің Раббысымен байланысын нығайтатын, жүрегіне тыныштық пен иман нұрын ұялататын игі амал.
• Тәсбих айту — тілдің ең жеңіл, әрі сауабы мол құлшылығы. Ол адамды жаман сөздерден сақтап, жақсылыққа бастайды.
• Күннің басы мен соңында Аллаһты еске алу — күні бойы адасушылықтан, немқұрайлылықтан қорғайтын рухани қалқан.
• Бұл аят мұсылманды уақытты бағалауға, әр сәтті Аллаһты дәріптеумен өткізуге шақырады.
• Аллаһты ұлықтау — Оның сүйіспеншілігіне жетудің, жүректің кірден тазаруының және қияметте сауапқа кенелудің жолы.