සූරා අල්-අහ්සාබ් — ආයාත් 42

වචනවල අර්ථ:

• وَسَبِّحُوهُ: ඔබ උන්වහන්සේව සුභිෂ්ඵල කරන්න (තස්බීහ් කරන්න) — එනම්, අල්ලාහ්ව පාරිශුද්ධ තත්ත්වයෙන් වර්ණනා කරන්න.
• بُكْرَةً: උදෑසන කාලයේදී.
• وَأَصِيلًا: සවස් කාලයේදී.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා තම විශ්වාසවන්ත ගැත්තන්ට මෙහිදී උපදෙස් දෙන්නේ, උන්වහන්සේව නිතරම සුභිෂ්ඵල කරන ලෙසයි. එනම්, උදෑසන සහ සවස යන දෙකාලයේදීම අල්ලාහ්ගේ පාරිශුද්ධත්වය ප්රකාශ කරමින්, උන්වහන්සේට සුදුසු නොවන සියලු දෝෂවලින් උන්වහන්සේව ඈත් කොට ප්රකාශ කිරීමයි. මෙයට උදෑසන හා සවස කරන දික්ර් (සිහිකිරීම්), සලාතයේදී කරන තස්බීහ් සහ අනෙකුත් සියලු ආකාරයේ අල්ලාහ්ව සිහිකිරීම් ඇතුළත් වේ. විශේෂයෙන්ම, උදෑසන සලාතය (ෆජ්ර්) සහ සවස සලාතය (අස්ර්) මෙම වචනවලින් අදහස් කෙරෙන බවටද අර්ථ කථනය කර ඇත. මෙම අයත් වන්නේ, අල්ලාහ්ව සිහිකිරීම ගැත්තාගේ ජීවිතයේ සෑම අවස්ථාවකදීම සිදුවිය යුතු බවටයි. එනම්, උදෑසන අවදි වූ විගස සිට රාත්රියේ නින්දට යන තෙක්ම අල්ලාහ්ගේ සිහිකිරීමෙහි යෙදී සිටීමයි.

මෙම ආයාවෙන් ලැබෙන පාඩම් සහ ප්රයෝජන:

1. අල්ලාහ්ව සිහිකිරීම (දික්ර්) මුමින්වරයෙකුගේ ජීවිතයේ අනිවාර්ය අංගයක් වන අතර, එය හදවතට සාමය හා සන්සුන් බව ගෙන එයි.
2. උදෑසන හා සවස අල්ලාහ්ව සිහිකිරීමෙන් දිවා රාත්රී දෙකෙහිම ආරක්ෂාව ලැබෙන අතර, එය දිනයේ ආරම්භය හා අවසානය බරකත්වයෙන් පිරිපුන් කරයි.
3. අල්ලාහ්ව සුභිෂ්ඵල කිරීම යනු උන්වහන්සේ කෙරෙහි ඇති ආදරය හා ගෞරවය ප්රකාශ කිරීමේ උත්තම මාර්ගයක් වන අතර, එය ගැත්තාව අල්ලාහ්ට සමීප කරයි.
4. මෙම ආයාව අපට උගන්වන්නේ, අල්ලාහ්ව සිහිකිරීම යම් නිශ්චිත වේලාවකට පමණක් සීමා නොකොට, ජීවිතයේ සෑම අවස්ථාවකදීම කළ යුතු බවයි. එය ගැත්තාව නපුරු ක්රියාවලින් වළක්වා යහපත් මාර්ගයෙහි ස්ථාවර කරයි.
5. මෙමගින් මුමින්වරයාට ලැබෙන උත්තම ප්රතිඵලය නම්, අල්ලාහ්ගේ ආදරය හා තෘප්තියයි. එය මෙලොවදී මනසේ සාමයද, පරලොවදී ස්වර්ගයේ සාර්ථකත්වයද ගෙන එයි.