سوره احزاب — آیه 42

معانی کلمات:

• بُکْرَةً: آغاز روز، صبحگاهان.
• أَصِیلًا: پایان روز، عصرگاهان و شامگاهان.

تفسیر آیه:

ای مؤمنان! خداوند متعال را در آغاز روز و پایان آن به پاکی و منزّهبودن از هر عیب و نقصی یاد کنید و تسبیح گویید. مراد از تسبیح در این آیه، هم شامل نمازهای واجب و مستحب، بهویژه نماز صبح و عصر میشود و هم شامل ذکر زبانی و تسبیح و تهلیل در این دو هنگام. بنابراین، مؤمنان موظفاند که در تمام اوقات، بهویژه در صبحگاهان و شامگاهان، به یاد خدا باشند و او را از هر آنچه شایسته مقام والای او نیست، منزّه بدانند. این تسبیح، هم با زبان و هم با قلب و هم در عمل و رفتار انسان تجلی مییابد و نشانه بندگی و اتصال دائمی به پروردگار است.

فواید و پیامهای آیه:

• ذکر و تسبیح خدا در آغاز و پایان روز، انسان را در مسیر بندگی و تقوا نگه میدارد و او را از گناهان بازمیدارد.
• تسبیح در این دو وقت، سبب محبت خداوند به بنده و بنده به خداوند میشود و آرامش و اطمینان قلبی را به ارمغان میآورد.
• این آیه نشان میدهد که اسلام دینی است که تمام لحظات زندگی مؤمن را با یاد خدا عجین میکند و هیچ زمانی از زندگی مسلمان خالی از ذکر و عبادت نیست.
• تسبیح و نماز در صبح و شام، انسان را از غفلت و سهلانگاری در برابر وظایف الهی نجات میدهد و او را برای مواجهه با چالشهای روزانه توانمند میسازد.