Sure Sebâ — Ayet 1

Kelime Anlamları:

• El-hamd: Övgü, şükür ve senâ; bütün güzel övgülerin en mükemmeli.
• El-hakîm: Her işi hikmetle yapan, her şeyi yerli yerince koyan, hükmünde ve yaratmasında kusur bulunmayan.
• El-habîr: Her şeyden haberdar olan, kullarının gizli-açık bütün hallerini bilen, hiçbir şey kendisine gizli kalmayan.

Tefsir:

Hamd, övgü ve şükür; bütün nimetlerin sahibi olan Allah'a mahsustur. O Allah ki, göklerde ne varsa ve yerde ne varsa hepsinin gerçek sahibi O'dur. Her şey O'nun mülküdür; yaratma, yönetme ve tasarruf yetkisi yalnızca O'na aittir. Hiçbir varlık, O'nun izni olmadan bir şey yapamaz; hiçbir şey O'nun iradesi dışında gerçekleşmez.

Hamd, yalnızca bu dünyada değil, ahirette de O'na aittir. Ahiret gününde bütün yaratılmışlar, O'nun adaleti, rahmeti ve kudreti karşısında hayranlıkla O'nu öveceklerdir. Cennet ehli, nimetlerin asıl kaynağının Allah olduğunu bilerek O'na hamd edecek; bütün varlıklar, O'nun yüceliğini itiraf edecektir. Çünkü dünyada da ahirette de bütün nimetler O'ndandır.

Allah, el-Hakîm'dir; yani her işi hikmetle yapar. O'nun yaratmasında, emirlerinde ve yasaklarında asla bir kusur, bir çelişki veya bir abeslik yoktur. Her şeyi bir hikmete binaen yaratmış ve düzenlemiştir. Aynı zamanda el-Habîr'dir; yani O, kullarının bütün hallerinden haberdardır. Gizli olanı da açık olanı da bilir; kalplerin içindekini, niyetleri, düşünceleri ve yapılan her işi en ince ayrıntısına kadar bilir. Hiçbir şey O'na gizli kalmaz.

Bu âyet, müminin kalbine derin bir güven ve huzur verir. Çünkü insan, her şeyin sahibi olan, her işi hikmetle yapan ve her şeyden haberdar olan bir Rabb'e teslim olur. Bu teslimiyet, insanı endişe ve korkulardan arındırır; çünkü o bilir ki, hayatının her anı, O'nun ilmi ve hikmeti dâhilindedir. Kul, bu bilinçle yaşadığında, başına gelen her şeyde bir hayır olduğunu düşünür ve her hâlükârda Rabbine hamd eder.

Ey insan! Göklerde ve yerde ne varsa hepsi O'nundur. Sen de O'nun mülküsün. Öyleyse hayatını, her şeyi bilen ve her işi hikmetle yapan bu Yüce Rabb'in rızasına göre düzenle. O'na hamd etmeyi, O'na şükretmeyi ve O'na güvenmeyi asla bırakma. Çünkü hamd, kalbin O'na bağlanmasının; şükür, O'nun nimetlerini itiraf etmenin; güven ise O'nun hikmetine teslim olmanın en güzel ifadesidir.