ซูเราะฮฺ ซะบะอ์ — อายะฮฺ 8

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• أَفْتَرَى หมายถึง กล่าวหา ใส่ร้าย หรือกุเรื่องขึ้นมาโดยไม่เป็นความจริง
• جِنَّةٌ หมายถึง ความวิกลจริต ความบ้าคลั่ง
• الضَّلَالِ الْبَعِيدِ หมายถึง การหลงผิดที่ห่างไกลจากหนทางแห่งความจริงอย่างยิ่ง

คำอธิบายโองการ:

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวถึงท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ว่า ท่านได้กุเรื่องเท็จขึ้นต่ออัลลอฮ์หรือไม่? โดยกล่าวหาว่าท่านอ้างว่ามนุษย์จะถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งหลังความตาย ซึ่งพวกเขามองว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อ หรือไม่ท่านก็เป็นคนวิกลจริตที่พูดจาเพ้อเจ้อโดยไม่รู้ว่าตนเองพูดอะไร?

อัลลอฮ์ทรงตอบโต้คำกล่าวหาของพวกเขาว่า มิได้เป็นเช่นนั้นเลย ท่านมุฮัมมัดคือผู้ซื่อสัตย์ที่สุดและเป็นผู้ที่พูดความจริงเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่อวันปรโลก (วันฟื้นคืนชีพและการตอบแทน) พวกเขาต่างหากที่อยู่ในความทุกข์ทรมานอันยิ่งใหญ่ในวันกิยามะฮ์ และในโลกนี้พวกเขาก็หลงผิดห่างไกลจากหนทางอันเที่ยงธรรมอย่างสุดขีด เพราะพวกเขาปฏิเสธความจริงที่ชัดแจ้ง และดำเนินตามความโง่เขลาของตน

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากโองการนี้:

1. การกล่าวหาผู้ที่นำสัจธรรมมาอย่างไม่เป็นธรรมนั้น เป็นลักษณะของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในทุกยุคทุกสมัย แต่ความจริงจะยังคงปรากฏชัดและชนะเสมอ
2. การศรัทธาต่อวันปรโลกคือรากฐานสำคัญที่ทำให้มนุษย์ดำเนินชีวิตอย่างมีเป้าหมายและมีความรับผิดชอบ ส่วนผู้ที่ไม่ศรัทธานั้นจะหลงทางและทุกข์ทรมานทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. การที่อัลลอฮ์ทรงตอบโต้ข้อกล่าวหาต่อท่านนบีอย่างชัดเจน แสดงให้เห็นถึงความรักและการปกป้องของพระองค์ต่อศาสนทูตของพระองค์ ซึ่งเป็นความปลอบประโลมใจแก่ผู้ศรัทธาทุกคน
4. โองการนี้สอนให้เราระมัดระวังการกล่าวหาโดยปราศจากหลักฐาน และเตือนให้เรายึดมั่นในความจริงแม้จะถูกต่อต้านจากคนส่วนใหญ่ก็ตาม