Sura As-Saffat — Werset 103

Znaczenie słów:

• أَسْلَمَا – obaj poddali się i zawierzyli woli Allaha.
• تَلَّهُ – położył go twarzą na ziemię, powalił go.
• لِلْجَبِينِ – na bok czoła (skroń), aby podciąć gardło.

Tafsir (wyjaśnienie):

Gdy obaj – Ibrahim (pokój z nim) i jego syn Ismail (pokój z nim) – całkowicie poddali się rozkazowi Allaha i przyjęli Jego wolę z pełnym zaufaniem i pokorą, nadszedł moment największej próby. Ibrahim położył swojego syna na ziemi, na boku jego czoła, aby wykonać to, co mu nakazano – złożyć go w ofierze. Był to akt najgłębszego posłuszeństwa, w którym ojciec i syn okazali całkowite oddanie Stwórcy, nie wahając się ani przez chwilę. W tym momencie nie było miejsca na sprzeciw ani zwątpienie, lecz jedynie na uległość wobec nakazu Pana światów.

Korzyści i nauki płynące z tej ajat:

1. Prawdziwe poddanie się Allahowi – wiara nie jest jedynie słowem, ale czynem i gotowością do poświęceń na drodze Boga. Ibrahim i Ismail pokazali, że miłość do Allaha przewyższa wszelkie inne więzi i uczucia.
2. Zaufanie do mądrości Boga – nawet jeśli rozkaz wydaje się trudny do zrozumienia, wierzący przyjmuje go z pokorą, wiedząc, że Allah wie, co jest dla niego najlepsze.
3. Wychowanie dzieci na posłusznych Bogu – Ismail, mimo młodego wieku, okazał ojcu posłuszeństwo w sprawie, która wymagała ogromnej odwagi. To uczy, że rodzice powinni wychowywać dzieci w duchu oddania Allahowi, aby były gotowe na każdą próbę.
4. Nagroda za wytrwałość – ta scena przypomina, że Allah nie zostawia swoich wiernych sług bez pomocy; po tej próbie przyszło ocalenie i wielka nagroda, co ukazuje, że każda trudność na drodze Boga kończy się dobrem.
5. Miłosierdzie Allaha – choć Ibrahim był gotowy wykonać rozkaz, Allah zastąpił ofiarę syna wielkim zwierzęciem, pokazując, że nie pragnie cierpienia swoich stworzeń, lecz ich oddania i uległości.