Surat As-Saffat — Ayat 103

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَسْلَمَا (aslamā): sakloron padha pasrah lan manut marang dhawuhe Allah.
• تَلَّهُ (tallahū): nyungkurake, nggulingake.
• لِلْجَبِينِ (lil-jabīn): ing sisih bathuk (githok ngarep).

2) Tegese ayat:

Bareng Nabi Ibrahim lan Nabi Isma'il sakloron padha pasrah lan manut marang dhawuhe Allah, Nabi Ibrahim banjur nyungkurake putrane ing lemah, disandekake ing sisih bathuke, arep nglakoni dhawuh kang wis kaparingake dening Allah yaiku nyembelih putrane.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita bab gedhene katresnan lan ketaatan marang Allah. Nabi Ibrahim gelem nglakoni dhawuh kang abot banget, yaiku nyembelih putrane dhewe, amarga dheweke yakin yen dhawuhe Allah iku mesthi ngemot kabecikan.
• Nabi Isma'il uga menehi tuladha kang endah, yaiku pasrah lan manut marang dhawuhe Allah lan bapake, tanpa mbantah sethithik wae. Iki nuduhake yen anak kang saleh iku anak kang bekti marang wong tuwa lan marang Allah.
• Saka crita iki, kita bisa sinau yen saben pacoban kang abot, yen kita lakoni kanthi sabar lan pasrah marang Allah, mesthi bakal ana dalan metu lan ganjaran kang gedhe.
• Islam iku agama kang mulangake katresnan marang Allah ngluwihi katresnan marang apa wae, kalebu marang anak lan bandha donya. Nanging uga kudu dieling-eling yen Allah iku Maha Welas lan Maha Asih, ora bakal ngebotake hamba-Nge ngluwihi sanggupane.
• Ayat iki dadi bukti yen Al-Qur'an iku kitab kang ngemot crita-crita para nabi kang bisa dadi tuladha urip kanggo saben wong kang pengin cedhak marang Allah.