Suurah As-Saaffaat — Aayad 103

Macnaha ereyada:

• أَسْلَمَا: labadooduba waxay isu dhiibeen amarka Eebbe, oo ay ka hogaansameen.
• تَلَّهُ: wuxuu ku tuuray dhulka, wuxuuna jiifiyay.
• لِلْجَبِينِ: jabin, taas oo ah dhinaca wejiga ee sare.

Tafsiirka:

Markay labadoodii (Nabi Ibraahim iyo wiilkiisii Ismaaciil) isu dhiibeen amarka Eebbe, oo ay ka hogaansameen kulli waxa Eebbe ku faray, ayaa Nabi Ibraahim wiilkiisii jiifiyay dhulka, isagoo wejigiisa dhinaca jabin ku tiray, si uu u gutay amarkii Eebbe ee ku ahaa inuu isaga sallaydo. Waxayna labadooduba muujiyeen hogaansanaan buuxda oo Eebbe, iyagoo aan is-weydaarsan wax shaki ah, laakiin ay ku xaqiijiyeen in amarka Eebbe yahay kan ugu sarreeya, oo ay ku raalli noqdeen qadarka Eebbe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Hogaansanaanta Eebbe waa sifada ugu sarreysa ee muuminta iimaanka, waxayna tahay mid kuu keenta raalli ahaanshaha Eebbe iyo naxariistiisa.
2. Aabbaha iyo wiilku waxay noo muujiyeen tusaale wanaagsan oo ah in amarka Eebbe la hormariyo, inkastoo ay jiraan xaalado adag oo nafsi ahaaneed.
3. Iimaanka runta ah wuxuu kuu furaa albaabka sabrka iyo dulqaadka, wuxuuna kaa dhigaa mid ku raalli noqda qadarka Eebbe.
4. Dulqaadka iyo hogaansanaanta ayaa ah sababta ugu weyn ee lagu gaaro darajooyinka sare ee Eebbe agtiisa, sida uu Nabi Ibraahim ugu gaaray darajada khulugga (saaxiibka Eebbe).