صافات سۈرىسى — ئايەت 103

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• أَسْلَمَا: ئىككىسى (ئىبراھىم ۋە ئىسمائىل) ئاللاھنىڭ بۇيرۇقىغا بوي سۇندى، ئىتائەت قىلدى.
• تَلَّهُ: ئۇنى (ئىسمائىلنى) يىقتى، ئاغدۇردى.
• لِلْجَبِينِ: ماڭلاي تەرىپىگە، پېشانىسىنىڭ يېنىغا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئوغلى ئىسمائىلنى قۇربان قىلىش ھەققىدىكى ئاللاھنىڭ بۇيرۇقىنى ئوغلىغا ئېيتقاندا، ئىسمائىلمۇ ئاتىسىنىڭ ئاللاھنىڭ بۇيرۇقىنى ئىجرا قىلىشىغا قارشى تۇرمىدى، بەلكى سەۋر ۋە تەسلىمىيەت بىلەن بوي سۇندى. ئىككىسى ئاللاھنىڭ ھۆكمىگە قەتئىي ئىتائەت قىلىپ، ئۆزلىرىنى ئاللاھنىڭ ئىرادىسىگە تاپشۇردى. ئىبراھىم ئوغلىنى يۈزىنى ئاستىغا قارىتىپ، پېشانىسىنىڭ بىر تەرىپىنى يەرگە قويۇپ ياتقۇزدى، ئاندىن ئۇنى بوغۇزلاش ئۈچۈن پىچاقنى تۇتتى. بۇ ھەرىكەت ئاتا-بالىنىڭ ئاللاھقا بولغان چوڭقۇر ئىتائەت ۋە تەسلىمىيىتىنى، شۇنداقلا ئاللاھ يولىدا قۇربانلىق بېرىشتىكى قەتئىي ئىرادىسىنى ئىپادىلەيدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقىي مۇسۇلمان ئاللاھنىڭ بۇيرۇقىغا قارشىلىق كۆرسەتمەي، قەلبىدىن تەسلىم بولۇشى كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ئىبراھىم ۋە ئىسمائىل ئەلەيھىسسالاملارنىڭ ئىتائەت ۋە سەۋر-تاقەتلىرىدىن ئىبرەت ئېلىشقا، ھەر قانداق سىناققا سەۋر بىلەن بوي سۇنۇشقا يېتەكلىسۇن. ئاللاھ يولىدا قىلىنغان ھەر بىر قۇربانلىق ۋە تەسلىمىيەت ئاخىرىدا رەھمەت ۋە مۇكاپاتقا ئېرىشتۈرىدۇ. ئاللاھ بىزنىڭ ئىمانىمىزنى كۈچلەندۈرۈپ، ئىتائەت ۋە تەسلىمىيەتتە مۇستەھكەم قىلسۇن.