Surja Es-Saffat — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• تُرَابًا – dhe, pluhur.
• عِظَامًا – eshtra (kocka).
• لَمَبْعُوثُونَ – do të ringjallemi (do të ngjallemi përsëri në jetë).

Tefsiri i ajetit:

Kjo është thënia e mohuesve nga populli i Mekës, të cilët u përgjigjeshin thirrjes së Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) me habi dhe tallje. Ata thoshin: "A kur të vdesim dhe të bëhemi pluhur e eshtra të kalbura e të shkapërderdhura në tokë, a do të ringjallemi përsëri në jetë?!" Ata e konsideronin këtë gjë të pamundur dhe të largët nga logjika e tyre, duke e mohuar ringjalljen pas vdekjes. Ata pyesnin me habi: "A do të ngjallemi ne, apo edhe baballarët tanë të lashtë që kanë vdekur shumë kohë më parë?" Kjo pyetje tregonte mohimin e tyre të plotë të fuqisë së Allahut dhe të Ditës së Gjykimit, duke menduar se vdekja është fundi i gjithçkaje dhe se nuk ka jetë pas saj.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se mohimi i ringjalljes ishte një nga dyshimet më të mëdha të jobesimtarëve në të gjitha kohërat, por Allahu i Plotfuqishëm i ka përgënjeshtruar ata duke treguar se Ai që i krijoi ata nga asgjëja, është i aftë t'i ringjallë përsëri.
2. Ajeti na forcon besimin në Ditën e Gjykimit dhe na kujton se jeta e kësaj bote nuk është fundi, por vetëm një etapë e shkurtër para jetës së përjetshme.
3. Na mëson se Allahu është i Plotfuqishëm mbi çdo gjë – Ai që e krijoi njeriun nga një pikë uji, mund ta kthejë atë në jetë edhe pasi të bëhet pluhur e eshtra.
4. Ajeti na nxit të përgatitemi për atë Ditë të Madhe duke bërë vepra të mira dhe duke iu bindur Allahut, sepse ringjallja është e vërtetë dhe do të ndodhë patjetër.