سورت صافات — آیت 160

د کلمو معناګانې:

• إِلَّا: مګر، پرته له.
• عِبَادَ: بنده ګان، غلامان.
• الْمُخْلَصِينَ: هغه کسان چې الله تعالی دوی خپل اخلاص لپاره غوره کړي وي، يعنې هغه کسان چې له شرک او ريا څخه پاک وي او الله تعالی دوی په خپل رحمت سره پاک کړي وي.

د آيت تفسير:

په دې آيت کې الله تعالی فرمايي چې له هغو کافرانو او مشرکانو څخه چې د الله تعالی په اړه ناسمې خبرې کوي او هغه ته داسې صفتونه ورکوي چې د هغه له جلال او کمال سره نه خوړل کيږي، يو خاص ډله مستثنیٰ ده. هغه د الله تعالی مخلص بنده ګان دي. دا بنده ګان د الله تعالی په اړه يوازې هغه څه وايي چې د هغه د شان او عظمت سره سمون لري. دوی الله تعالی ته يوازې د کمال، جلال او عظمت صفتونه ورکوي او له هر هغه څه څخه چې د هغه له شان سره نه خوړل کيږي، پاک يې بولي. دوی په خپله عبادت او ژوند کې يوازې د الله تعالی رضا ته ګوري او له هر ډول شرک او ريا څخه پاک وي. الله تعالی دوی په خپل رحمت سره غوره کړي او د دوی زړونه يې د توحيد او پاکې عقيدې په رڼا روښانه کړي دي.

فايدې:

• دا چې الله تعالی د خپلو مخلص بنده ګانو ستاينه کوي، دا موږ ته ښيي چې اخلاص څومره لوړ مقام لري. که چيرې انسان په خپل عمل او عقيده کې مخلص وي، الله تعالی به يې ساتنه وکړي او له هر ډول ګمراهۍ څخه به يې بچ کړي.
• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی په اړه خبرې کول ډېر احتياط غواړي. موږ بايد د هغه په اړه يوازې هغه څه ووايو چې په قرآن او سنت کې راغلي وي، او له هر هغه څه څخه ځان وساتو چې د هغه له شان سره سمون نه لري.
• دا چې مخلص بنده ګان د الله تعالی د رحمت په واسطه غوره شوي دي، دا موږ ته دا هيله راکوي چې موږ هم د الله تعالی څخه د اخلاص غوښتنه وکړو او هڅه وکړو چې زموږ عبادت او عمل يوازې د الله تعالی د رضا لپاره وي، نه د خلکو د ستاينې لپاره.