Sura As-Saffat — Werset 160

Znaczenie słów:

• إِلَّا – wyjątek, „oprócz”, „z wyjątkiem”.
• عِبَادَ – słudzy, niewolnicy (w znaczeniu czciciele).
• اللَّهِ – Allaha (Boga).
• الْمُخْلَصِينَ – ci, którzy zostali oczyszczeni i wybrani (przez Boga), szczerze oddani Jemu, pozbawieni domieszek fałszu i złych skłonności.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset jest wyjątkiem od wcześniejszego stwierdzenia, w którym mowa była o tym, że niewierzący i bałwochwalcy przypisują Bogu rzeczy niegodne Jego majestatu – na przykład twierdzą, że ma dzieci lub że jest podobny do stworzeń. Bóg – Wysławiony i Najwyższy – oczyszcza jednak Swoich szczerych i wybranych sług z takich kłamstw i fałszywych wyobrażeń. Są to ci, których Bóg oczyścił z grzechów i obdarzył szczerością w wierze i czci. Oni nie opisują Boga inaczej, niż przystoi Jego doskonałości i wielkości – wiedzą, że On jest Jeden, Jedyny, Samowystarczalny, nie ma dzieci, nie ma wspólników, nie jest podobny do żadnego ze stworzeń. Ich słowa, przekonania i czyny są zgodne z prawdą, a ich serca są wolne od fałszywych wyobrażeń o Panu światów. Ten wyjątek podkreśla, że owa naganna postawa (opisywanie Boga w sposób niegodny) nie dotyczy wszystkich ludzi, lecz jedynie tych, którzy zbłądzili, podczas gdy szczerzy słudzy Boga są od tego dalecy.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dowód na to, że Bóg ma wśród ludzi szczególnych sług, których wybrał i oczyścił – są to ludzie szczerze oddani Jemu, a On obdarza ich światłem poznania i prawością w mowie.
2. Zachęta do bycia jednym z tych „mukhlisin” – czyli do oczyszczania swojej wiary z wszelkich domieszek, takich jak obłuda, pycha czy fałszywe wyobrażenia o Bogu.
3. Przypomnienie, że prawdziwa wiedza o Bogu nie pochodzi z ludzkich spekulacji, lecz z objawienia – a ten, kto podąża za objawieniem, opisuje Boga tak, jak On sam siebie opisał.
4. Pocieszenie dla wierzących – że choć na świecie jest wiele fałszywych mów o Bogu, to jednak istnieje grupa ludzi, których Bóg chroni od błędów i prowadzi do prawdy.
5. Werset uczy nas, że czystość serca i szczerość wobec Boga są kluczem do właściwego poznania Jego imion i cech – im bardziej człowiek oczyszcza swoją duszę, tym lepiej rozumie swojego Pana.