Saffat surəsi — Ayə 160

Söz izahı:

• إِلَّا — "başqa", "istisna olaraq" mənasını verir; burada əvvəlki ayədəki xoşagəlməz sifətləndirmədən istisna edilir.
• عِبَادَ — "qullar" deməkdir; tək forması "abd"dir.
• اللَّهِ — Allahın adıdır; bütün kamal sifətlərinin sahibi olan Uca Yaradan.
• الْمُخْلَصِينَ — "ixlaslı olanlar", "səmimi qullar" mənasındadır; yəni Allaha ibadətdə heç bir şərik qoşmadan, yalnız Onun üçün ixlasla qulluq edənlər.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə əvvəlki ayələrdəki məzəmmətdən bir istisna gətirir. Müşriklər və haqqı inkar edənlər Allahı layiq olmadığı sifətlərlə təsvir edir, Ona övlad, şərik və naqisliklər isnad edirdilər. Lakin Allahın səmimi, ixlaslı qulları belə deyillər. Onlar Allahı yalnız Ona layiq olan sifətlərlə — əzəmət, kamal və calal sifətləri ilə — tanıyır və təsvir edirlər. Onların qəlbi yalnız Allaha bağlıdır, dilləri də yalnız Onun şəninə layiq sözlər söyləyir.

Bu ayə bizə çox gözəl bir dərs verir: insanın Allaha olan münasibəti onun qəlbinin saflığından asılıdır. Kim qəlbini Allaha təmiz ixlasla bağlasa, onun sözləri də, əməlləri də Allaha layiq olar. İxlas — yəni ibadəti yalnız Allah üçün, heç bir riya və şərik qatmadan yerinə yetirmək — insanı ucaldan ən böyük dəyərdir. Elə buna görə də Allah Özünün səmimi qullarını bu ayədə xüsusi olaraq istisna edir və onları təqdir edir.

Ey insan! Gəl sən də o ixlaslı qullardan ol. Qəlbini Allaha təmizlə, dilini Onun şəninə layiq sözlərlə bəzə. Bil ki, Allahı tanımaq və Onu layiqincə təsvir etmək — ən böyük şərəfdir. Allahın səmimi qulları həm dünyada rahatlıq, həm də axirətdə əbədi səadət taparlar. Onların yolu — nur yoludur, qəlbləri isə imanla həmişə işıqlıdır.