ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 160

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• إِلَّا : เว้นแต่ / ยกเว้น
• عِبَادَ اللَّهِ : บ่าวของอัลลอฮ์
• الْمُخْلَصِينَ : ผู้ที่ถูกทำให้บริสุทธิ์ใจ (โดยอัลลอฮ์ทรงเลือกสรรและชำระจิตใจของพวกเขาให้บริสุทธิ์จากการหลงผิดและความบกพร่อง)

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นข้อยกเว้นจากสิ่งที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ เกี่ยวกับการที่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวพรรณนาถึงอัลลอฮ์อย่างไม่เหมาะสม เช่น การกล่าวว่าอัลลอฮ์ทรงมีบุตรหรือมีภาคี เป็นต้น อัลลอฮ์ทรงชี้แจงว่า เว้นแต่ปวงบ่าวของพระองค์ที่พระองค์ทรงทำให้บริสุทธิ์ใจ พวกเขาเหล่านั้นจะไม่พรรณนาถึงอัลลอฮ์เว้นแต่ด้วยคุณลักษณะที่เหมาะสมกับความยิ่งใหญ่และความสมบูรณ์แบบของพระองค์เท่านั้น พวกเขาจะไม่กล่าวหาพระองค์ด้วยสิ่งที่พระองค์ทรงบริสุทธิ์จากมัน และจะไม่พรรณนาถึงพระองค์ด้วยสิ่งที่ขัดแย้งกับความสูงส่งของพระองค์ เพราะพวกเขาเป็นผู้ที่มีความรู้ ความศรัทธาอันมั่นคง และการยอมจำนนต่อพระองค์อย่างแท้จริง พวกเขาจึงกล่าวถึงพระองค์ด้วยพระนามอันงดงามและคุณลักษณะอันสูงส่งเท่านั้น

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. เกียรติยศอันยิ่งใหญ่ของการเป็นบ่าวที่อัลลอฮ์ทรงทำให้บริสุทธิ์ใจ (มุคลิศีน) ซึ่งพระองค์ทรงปกป้องพวกเขาจากการกล่าวพรรณนาถึงพระองค์อย่างไม่เหมาะสม
2. การพรรณนาถึงอัลลอฮ์ต้องอยู่บนพื้นฐานของความรู้และสิ่งที่พระองค์ทรงบอกเล่าเกี่ยวกับพระองค์เองเท่านั้น ไม่ใช่ตามอารมณ์หรือความคาดเดา
3. ความบริสุทธิ์ใจในการศรัทธาต่ออัลลอฮ์เป็นเหตุให้ได้รับการปกป้องจากความหลงผิดและการเบี่ยงเบนในเรื่องหลักศรัทธา
4. การกล่าวถึงอัลลอฮ์ด้วยคุณลักษณะที่ไม่เหมาะสมเป็นบาปใหญ่ และผู้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์จะได้รับการปกป้องจากสิ่งนี้
5. ส่งเสริมให้มุสลิมแสวงหาความบริสุทธิ์ใจในการศรัทธาและการปฏิบัติ เพื่อจะได้อยู่ในหมู่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงเลือกสรรและพอพระทัย