Surja Es-Saffat — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• فَأَغْوَيْنَاكُمْ: Ju mashtruam dhe ju larguam nga rruga e drejtë (hidajeti).
• غَاوِينَ: Të humbur, të devijuar nga e vërteta.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, udhëheqësit jobesimtarë u përgjigjen atyre që i ndoqën në ditën e Kijametit, duke u thënë: "Ne ju mashtruam dhe ju thirrëm në rrugën e humbjes e të mohimit, por ne vetë ishim të humbur para jush. Ne nuk ju detyruam me forcë, por ju ndoqët ne me vullnetin tuaj, pasi ne ishim shembull i keq për ju dhe ju ndoqët gjurmët tona pa menduar." Kjo është një përgjigje që tregon se secili do të mbajë përgjegjësinë e vet, sepse udhëheqësit pranojnë se ishin të humbur, por ndjekësit gjithashtu kishin zgjedhur t'i ndiqnin ata, duke mos përdorur arsyen e tyre për të dalluar të vërtetën nga e kota.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të përdorë mendjen dhe arsyen e tij për të dalluar të vërtetën, dhe të mos ndjekë verbërisht askënd, sado i madh të jetë pozita e tij.
2. Çdo njeri do të mbajë përgjegjësi personale para Zotit; askush nuk mund të justifikohet duke thënë "unë e ndoqa dikë", sepse zgjedhja ishte e tij.
3. Udhëheqësit e humbjes do të jenë shembull i keq, por ndjekësit e tyre nuk janë të pafajshëm, sepse ata kishin mundësi të mendojnë dhe të kërkojnë të vërtetën.
4. Islami na mëson të jemi të pavarur në të menduar dhe të kërkojmë gjithmonë dritën e Kur'anit dhe Sunetit, që të mos biem në grackat e mashtruesve.