Saffot surasi — Oyat 67

Kalimalarning ma'nolari:

• شَوْبًا – aralash, qo‘shilgan narsa.
• حَمِيمٍ – juda qizdirilgan, qaynoq suv.

Tafsir:

Keyin, ular (mushriklar) do‘zaxning tubida o‘sadigan zaqqum daraxtidan yeb, qorinlarini to‘ldirgach, ular uchun o‘sha yegulik ustidan juda qaynoq suvdan iborat aralash ichimlik bo‘ladi. Bu ichimlik ularning ichaklarida zaqqum bilan aralashib, ularga eng og‘ir azob beradi. Bu qaynoq suv haddan tashqari qizdirilgan bo‘lib, ular uni ichishga majbur bo‘ladilar va bu ularning azobini yanada kuchaytiradi. Bu hol ularning do‘zaxdagi azobining bir qismidir, keyin esa ular yana olov azobiga qaytariladilar.

Foydalar:

Ushbu oyatdan biz quyidagi saboqlarni olamiz:

1. Gunohkorlarning oxirati juda og‘ir ekanini bilishimiz, bu bizni gunohlardan saqlanishga undaydi.
2. Allohning adolati mukammaldir – har bir yomon amal o‘z jazosini oladi.
3. Bu oyat bizga dunyoda Allohning ne’matlariga shukr qilishni va Uning azobidan qo‘rqishni o‘rgatadi.
4. Qaynoq suv va zaqqum kabi azoblar haqida eshitish bizni tavbaga va to‘g‘ri yo‘lga qaytishga chorlaydi.
5. Bu azoblar faqat kofirlar va gunohkorlar uchun ekanini bilish, mo‘minlarga Allohning rahmati va marhamatini qadrlashni o‘rgatadi.