Suurah As-Saaffaat — Aayad 67

Macnaha ereyada:

• لَشَوْبًا: waa isku dhaf ama isku qasid.
• مِنْ حَمِيمٍ: waa biyo kulul oo gaaray heerkulka ugu sarreeya.

Tafsiirka:

Ka dib marka dadka mushrikiinta ah ay cunaan geedka Zaqquumka oo ay ka buuxsadaan calooshooda, waxaa iyaga sugaya cabitaan aad u xun oo ah biyo kulul oo gaaray heerkulka ugu sarreeya, kuwaas oo lagu qasi doono calooshooda cuntada Zaqquumka ah. Biyahaas kulul waxay noqon doonaan isku dhaf xun oo gubaya, taasoo ku kordhinaysa cadaabkooda iyo xumaan. Tani waa ciqaab ku xigta ciqaab, iyo dhib ku xiga dhib, iyagoo ku noqon doona caddibaad joogta ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Digtoonaanta iyo cabsida Cadaabka: Aayaddan waxay ku waaninaysaa dadka inay ka digtoonaadaan falalka xun ee keenaya cadaabka daran, waxayna ku tusinaysaa in cuntada iyo cabitaanka Jahanamo ay yihiin kuwo aad u xun oo gabaabsi la’aan ah.
2. Mahadnaqa Nimcada Ilaahay: Marka dadku ay fiiriyaan cuntada iyo cabitaanka Jahanamo, waxay ku mahadinayaan Ilaahay nimcadiisa weyn ee uu siiyay cunto iyo cabitaan wanaagsan oo nadiif ah adduunkan, taasoo ku kordhinaysa iyaga mahadnaq iyo xus.
3. Caddaaladda Ilaahay: Aayaddan waxay muujinaysaa caddaaladda Ilaahay, maxaa yeelay wuxuu siinayaa mid kasta oo ku habboon camalkiisa – wanaagga wanaag, xumaantana xumaan – taasoo ku xoojinaysa Iimaanka iyo kalsoonida dadka ee Ilaahay.
4. Kordhinta rabitaanka Jannada: Marka dadku ay arkaan cadaabka daran ee Jahanamo, waxay ku dadaalayaan inay sameeyaan camal wanaagsan si ay u gaadhaan Jannada iyo raaxadeeda, taasoo ku kordhinaysa hamigooda iyo dadaalkooda khayrka.