سوره صافات — آیه 83

معانی کلمات:

• شِیعَتِهِ: پیروان و اتباع او (حضرت نوح علیه السلام).
• لَإِبْرَاهِیمَ: قطعاً و یقیناً حضرت ابراهیم علیه السلام.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که حضرت ابراهیم علیه السلام از پیروان و هممسلکان حضرت نوح علیه السلام بود. این بدان معناست که او در اصول دین، یعنی دعوت به توحید و یکتاپرستی، از راه و روش نوح پیروی میکرد، هرچند شریعت و احکام خاص هر پیامبری با پیامبر دیگر متفاوت است. فاصله زمانی طولانی میان این دو پیامبر بزرگ، هیچ تأثیری در اشتراک آنان در اصل دعوت به پرستش خدای یگانه نداشت. حضرت ابراهیم با قلبی پاک و پاکیزه از هرگونه شرک و عقیده باطل، به سوی پروردگارش آمد و در برابر قوم خود که بتها را میپرستیدند، ایستاد و با شجاعت تمام به آنان گفت: شما چه چیزی را به جای خدا میپرستید؟ آیا غیر از خداوند یگانه، معبودانی ساختگی را برگزیدهاید که هیچ سود و زیانی برای شما ندارند؟ پس درباره پروردگار جهانیان چه میاندیشید که اگر او را رها کنید و به بتها روی آورید، چه عذابی برایتان در نظر خواهد گرفت؟

فواید و پیامهای آیه:

• وحدت و پیوستگی دعوت همه پیامبران الهی در طول تاریخ، نشانه حقانیت و ثبات دین خداوند است. دین همه انبیا در اصول، یکی است و آن، دعوت به توحید و بندگی خالصانه خداست.
• پیروی از راه و روش پیامبران پیشین، نهتنها مذموم نیست، بلکه نشانه صدق و راستی دعوت است. حضرت ابراهیم به پیروی از نوح افتخار میکرد و این، الگویی برای ماست که در مسیر حق، از پیشینیان صالح تبعیت کنیم.
• پاکی قلب و نیت از هرگونه شرک و باطل، شرط اساسی تقرب به خداوند است. ابراهیم با قلبی سلیم به پیشگاه پروردگار شرفیاب شد و این، به ما میآموزد که برای رسیدن به قرب الهی، باید دل را از هرچه غیر خداست پاک کنیم.
• شجاعت در برابر باطل و امر به معروف و نهی از منکر، از ویژگیهای بارز پیامبران است. ابراهیم با وجود تنهایی، در برابر بتپرستان ایستاد و با منطق و استدلال، بطلان عقاید آنان را آشکار ساخت.