Surja Es-Saffat — Ajet 87

Kuptimet e fjalëve:

• “Ma dhannukum”: Çfarë mendoni ju, çfarë prisni ju?
• “Bi Rabbil-‘alemin”: Nga Zoti i gjithë botëve, Krijuesi dhe Sunduesi i çdo gjëje.

Tefsiri i Ajetit:

Ibrahimi a.s., duke iu drejtuar babait të tij dhe popullit të tij, pasi i qortoi ata për adhurimin e idhujve që i kishin bërë me duart e veta, u tha atyre: “Çfarë mendoni ju për Zotin e gjithë botëve?!” Kjo është një pyetje që synon t’i zgjojë ata nga gjumi i padijes dhe t’i bëjë të mendojnë thellë. Ai do t’u thotë: Nëse ju e dini se Ai është Zoti i gjithë botëve, Krijuesi i tyre dhe Sunduesi i tyre, atëherë çfarë prisni prej Tij kur ta takoni Atë, ndërsa jeni duke adhuruar dikë tjetër përveç Tij? A mendoni se Ai do t’ju falë dhe do t’ju lërë pa u ndëshkuar për këtë padrejtësi të madhe që po i bëni vetes duke i shoqëruar Atij zota të tjerë në adhurim? Apo mendoni se Ai nuk sheh dhe nuk di çfarë po bëni? Apo mendoni se nuk do t’ju ringjallë dhe nuk do t’ju marrë në llogari? Kjo pyetje është një paralajmërim i fortë dhe një nxitje për t’u menduar për pasojat e veprimeve të tyre, sepse kushdo që e njeh Zotin e tij dhe e di madhështinë e Tij, nuk guxon t’i shoqërojë Atij dikë tjetër në adhurim.

Përfitimet e nxjerra nga ajati:

1. Detyrimi për të menduar thellë për fuqinë dhe madhështinë e Zotit, sepse kjo të çon në adhurimin e sinqertë të Tij vetëm.
2. Frika nga takimi me Zotin dhe nga llogaria para Tij është një nga motivet më të forta që e largon njeriun nga mëkatet dhe nga idhujtaria.
3. Thirrja e Ibrahimit a.s. ishte e mbushur me urtësi dhe butësi, duke përdorur pyetje që zgjojnë mendjen dhe ndërgjegjen, e jo dhunë apo fyerje – kjo është një mësim për ne në mënyrën e thirrjes drejt Islamit.
4. Ky ajet na mëson se njohja e Zotit nuk mjafton vetëm me gojë, por duhet të shoqërohet me vepra që e vërtetojnë atë, duke e adhuruar Atë vetëm dhe duke iu bindur urdhrave të Tij.