Sura As-Saffat — Werset 91

Znaczenie słów:

• فَرَاغَ – skierował się potajemnie, ukradkiem, w skrytości.
• آلِهَتِهِمْ – ich bogowie, czyli bożki, które czcili.
• أَلَا تَأْكُلُونَ – czy nie jecie? – pytanie retoryczne, pełne ironii i kpiny.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Prorok Ibrahim (Abraham) – niech spoczywa na nim pokój – po tym, jak jego lud zaprosił go na swoje święto, oddalił się od nich i skierował się potajemnie do ich bożków, które czcili poza Allahem. Były to posągi, przed którymi postawiono jedzenie, które poganie przygotowali dla nich jako ofiarę. Ibrahim stanął przed nimi i zapytał z ironią i kpiną: „Czy nie jecie?” – zwracając się do martwych posągów, które nie słyszą, nie widzą i nie mówią. Następnie dodał: „Co wam, że nie mówicie?” – pytając ich, dlaczego nie odpowiadają, choć są pytani. Był to sposób na wykazanie bezsilności i niemocy tych bożków, które nie potrafią ani jeść, ani mówić, ani przynieść żadnej korzyści ani szkody. Ibrahim chciał w ten sposób unaocznić swojemu ludowi, jak bezsensowne jest oddawanie czci takim przedmiotom.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dowód na bezsilność bożków – werset ukazuje, że wszystko, co jest czczone poza Allahem, jest bezradne i niezdolne do żadnego działania. To skłania człowieka do refleksji nad tym, komu naprawdę należy oddawać cześć – Jedynemu Bogu, który słyszy, widzi i odpowiada.
2. Mądrość w nawoływaniu do prawdy – Prorok Ibrahim użył mądrej metody, aby obnażyć fałsz bożków, nie przez bezpośrednią konfrontację z ludem, ale przez ukazanie bezsensu ich praktyk w sposób, który skłania do myślenia. Uczy nas to, że w głoszeniu prawdy można stosować różne mądre i skuteczne środki.
3. Odwaga w słowach wobec fałszu – Ibrahim nie bał się wyrazić prawdy wprost, nawet jeśli miała być ona niewygodna dla jego ludu. To zachęca muzułmanów do mówienia prawdy i przeciwstawiania się fałszowi, nawet w trudnych okolicznościach.
4. Czysty monoteizm (Tauhid) – werset umacnia wiarę w jedność Boga i uczy, że serce wierzącego powinno być całkowicie oddane Allahemu, z dala od wszelkich form bałwochwalstwa i fałszywych bóstw.
5. Lekcja pokory i rozumu – człowiek powinien używać swojego rozumu, aby odróżnić prawdę od fałszu, tak jak uczynił to Ibrahim, który zadał proste pytanie, ale o głębokim znaczeniu, ukazujące absurdalność czczenia martwych posągów.