Sura An-Nisa — Werset 117

Znaczenie słów:

• „Ināthan” (إِنَاثًا) – żeńskie istoty; chodzi o bożki, które nadano żeńskie imiona, jak Al-Lat, Al-Uzza i Manat.
• „Marīdan” (مَرِيدًا) – zbuntowany, wyniosły, uparty w nieposłuszeństwie wobec Boga.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset odnosi się do pogańskich mieszkańców Mekki, którzy oddawali cześć bożkom zamiast Boga. Wyjaśnia, że to, co oni czczą i do czego wzywają poza Bogiem, to jedynie martwe posągi – nazwane żeńskimi imionami, takimi jak Al-Lat, Al-Uzza i Manat – które nie przynoszą ani korzyści, ani szkody. W rzeczywistości jednak ich kult nie jest skierowany do tych kamieni, lecz do zbuntowanego szatana – Iblisa – który nakłonił ich do oddawania czci bożkom i ozdobił im to w ich oczach. Szatan ten jest wyniosły i uparcie nieposłuszny Bogu, a jego celem jest sprowadzenie ludzi na manowce.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ten werset ostrzega przed złudzeniem, że bałwochwalstwo jest jedynie niewinnym zwyczajem – w rzeczywistości jest to posłuszeństwo szatanowi, który jest wrogiem człowieka.
2. Pokazuje, że bożki i fałszywe bóstwa są całkowicie bezsilne – nie mogą ani pomóc, ani zaszkodzić, więc poleganie na nich jest czystą stratą.
3. Podkreśla wielkość Boga, który jest jedynym godnym czci, oraz uczy muzułmanina, aby kierował swoje oddanie wyłącznie do Niego.
4. Uświadamia, że szatan wykorzystuje różne środki, aby odwrócić ludzi od prawdy – czasem przez tradycje, czasem przez fałszywe przekonania – dlatego należy być czujnym i trzymać się nauk Koranu i Sunny.
5. Zachęca do refleksji nad tym, jak łatwo człowiek może popaść w błąd, gdy porzuci objawienie Boże, oraz do wdzięczności za dar islamu, który uwalnia od takich złudzeń.