Surja En-Nisa — Ajet 117

Kuptimet e fjalëve:

• "Enathan" (إِنَاثًا): Idhujt që paganët i quanin me emra femërorë, si Lat, Uzza dhe Menat.
• "Merîden" (مَرِيدًا): Djalli që është larguar plotësisht nga mëshira e Allahut dhe është kryeneç në mosbindje.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se idhujtarët, kur i luten dikujt tjetër përveç Allahut, në fakt nuk po i luten askujt tjetër përveç disa idhujve që nuk kanë as dobi e as dëm. Këta idhuj paganët arabë i quanin me emra femërorë, si Lat, Uzza dhe Menat, por këto ishin vetëm gurë e sende të vdekura që nuk dëgjojnë dhe nuk përgjigjen.

Në realitet, pas këtyre idhujve fshihet djalli i mallkuar, Shejtani kryeneç, i cili i ka nxitur dhe i ka zbukuruar atyre këtë adhurim të rremë. Ai është ai që i ka mashtruar dhe i ka larguar nga rruga e drejtë, duke i bërë të adhurojnë gjëra që nuk sjellin as dobi e as dëm. Pra, adhurimi i tyre në thelb i shkon Shejtanit, sepse ai është ai që i ka shtyrë në këtë vepër të kotë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na tregon se adhurimi i çdo gjëje tjetër përveç Allahut është i kotë dhe i pavlefshëm, sepse ato gjëra nuk kanë asnjë fuqi për të sjellë dobi ose për të larguar dëm.
2. Na mëson se Shejtani është armiku i hapur i njeriut dhe ai përpiqet me të gjitha mënyrat që t'i largojë njerëzit nga rruga e drejtë, duke ua zbukuruar veprat e këqija.
3. Na bën të kuptojmë se vetëm Allahu është i denjë për adhurim dhe lutje, sepse Ai është i Gjalli, i Dëgjuesi dhe i Përgjigjësi i lutjeve të robërve të Tij.
4. Na tërheq vërejtjen që të mos mashtrohemi nga emrat dhe format e bukura, sepse e vërteta është ajo që ka themel të fortë, ndërsa gjërat e kota zhduken shpejt.