ซูเราะฮฺ อัน-นิซาอ์ — อายะฮฺ 117

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• إِنَاثًا (อินาษาน): ในที่นี้หมายถึง รูปปั้นเจว็ดที่พวกมุชริกีนเรียกชื่อด้วยชื่อเพศหญิง เช่น อัลลาต อัลอุซซา และมะนาต
• شَيْطَانًا مَّرِيدًا (ชัยฏอน มะรีดาน): ชัยฏอนที่ดื้อรั้น หยิ่งยะโส และหันห่างจากความเชื่อฟังต่ออัลลอฮ์อย่างสิ้นเชิง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของบรรดาผู้ตั้งภาคี (มุชริกีน) ชาวมักกะฮ์ว่า พวกเขามิได้เคารพสักการะสิ่งใดนอกจากรูปปั้นเจว็ดที่พวกเขาตั้งชื่อด้วยชื่อสตรี เช่น อัลลาต อัลอุซซา และมะนาต ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถให้คุณหรือให้โทษใด ๆ แก่พวกเขาได้เลย และแท้จริงแล้ว การเคารพสักการะดังกล่าวมิได้เป็นอื่นใดนอกจากเป็นการเชื่อฟังและปฏิบัติตามชัยฏอนที่ดื้อรั้น ซึ่งก็คืออิบลีส (ซาตาน) ที่เป็นผู้ยุยงส่งเสริมให้พวกเขาหลงผิดและกระทำการเช่นนี้ เพราะชัยฏอนนั้นเป็นผู้ที่ออกห่างจากความเมตตาของอัลลอฮ์ และเป็นศัตรูที่ชัดเจนของมนุษย์

การที่พวกเขาบูชารูปปั้นเหล่านั้น แม้พวกเขาจะอ้างว่าบูชาเพื่อเป็นสื่อถึงพระเจ้า แต่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังบูชาชัยฏอนโดยไม่รู้ตัว เพราะชัยฏอนคือผู้ที่ผลักดันให้พวกเขากระทำการอันเป็นความเท็จนี้ และทำให้การกระทำที่ไร้สาระนั้นดูงดงามในสายตาของพวกเขา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์เป็นการกระทำที่ไร้เหตุผลและไม่มีประโยชน์ใด ๆ เพราะสิ่งที่ถูกบูชานั้นไม่สามารถให้คุณหรือโทษได้แม้เพียงเล็กน้อย
2. การหลงผิดนั้นมักมีต้นเหตุมาจากการถูกชักนำของชัยฏอน ซึ่งเป็นศัตรูที่เปิดเผยของมนุษย์ ดังนั้นเราจึงต้องตระหนักและระมัดระวังไม่ให้ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของมัน
3. อิสลามสอนให้มนุษย์มีสติปัญญาในการพิจารณา ไม่บูชาสิ่งที่ไม่มีอำนาจใด ๆ และให้มอบการเคารพภักดีแด่พระเจ้าผู้ทรงสร้างและทรงอภิบาลเพียงพระองค์เดียวเท่านั้น
4. การยึดมั่นในเตาฮีด (ความเป็นหนึ่งเดียวของอัลลอฮ์) คือหนทางแห่งอิสรภาพที่แท้จริงของมนุษย์ เพราะเป็นการปลดปล่อยจากการตกเป็นทาสของสิ่งสร้างและชัยฏอน
5. อัลกุรอานได้เปิดโปงความเท็จของการบูชารูปปั้นอย่างชัดเจน เพื่อให้มนุษย์ได้ใช้สติปัญญาไตร่ตรองและกลับสู่หนทางที่ถูกต้อง ซึ่งเป็นความเมตตาอันยิ่งใหญ่จากอัลลอฮ์ต่อมนุษยชาติ