Surah An-Nisa — Talata 117

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Inath (إِنَاثًا): Mga idolo na pinangalanan nila sa mga pangalang pambabae tulad ng Al-Lat, Al-Uzza, at Manat.
• Mareed (مَرِيدًا): Ang demonyong naghimagsik at lumayo sa pagsunod kay Allah, na umabot sa sukdulan ng kasamaan at pagiging matigas ang ulo.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalarawan ng kalagayan ng mga polytheistang Arabo na sumasamba sa mga diyus-diyosan bukod pa kay Allah. Ang kanilang sinasamba at dinadalanginan ay walang iba kundi mga walang-buhay na idolo na pinangalanan nila sa mga pangalang pambabae, tulad ng Al-Lat, Al-Uzza, at Manat — mga bagay na hindi makapagbibigay ng pakinabang o makapagdudulot ng kapinsalaan sa kanila. Sa katotohanan, ang kanilang pagsamba ay hindi tumutugon sa mga idolo mismo, kundi sa demonyong si Iblis na naghimagsik laban kay Allah at lumayo sa Kanyang pagsunod. Siya ang nag-udyok sa kanila at nagpaganda sa kanilang paningin ng pagsamba sa mga diyus-diyosan, upang mailigaw sila mula sa tuwid na landas. Kaya ang kanilang gawain ay walang kabuluhan at ang kanilang pagsamba ay pawang kamalian.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagsamba ay nararapat lamang iukol kay Allah, sapagkat Siya lamang ang karapat-dapat sambahin at Siya lamang ang may kakayahang magbigay ng pakinabang at magtanggal ng kapinsalaan.
2. Ang mga diyus-diyosan at mga huwad na diyos ay walang kapangyarihan — hindi sila makapagdudulot ng mabuti o masama, kaya ang pag-asa sa kanila ay isang malaking kamalian.
3. Ang demonyo ay kaaway ng tao; siya ay patuloy na naghahanap ng paraan upang iligaw ang sangkatauhan mula sa landas ng Allah, kaya dapat tayong maging maingat at humingi ng proteksyon kay Allah mula sa kanyang mga tukso.
4. Ang Islam ay nagtuturo sa atin ng tunay na kalayaan — kalayaan mula sa pagsamba sa mga nilikha at mga imahen, tungo sa pagsamba sa Nag-iisang Diyos na lumikha ng lahat ng bagay.