Surja En-Nisa — Ajet 121

Kuptimet e fjalëve:

• Më’vahum (مَأْوَاهُمْ): Vendbanimi dhe strehimi i tyre.
• Mehîsân (مَحِيصًا): Vend ikjeje, arratisjeje ose largimi.

Tefsiri i Ajetit:

Ata që ndjekin gjurmët e shejtanit dhe i binden atij, duke iu larguar udhëzimit të Allahut, kanë si vendstrehim të përhershëm Xhehennemin. Aty do të digjen në zjarrin e tij të ashpër dhe nuk do të gjejnë asnjë rrugë shpëtimi apo strehë tjetër ku të mund të ikin ose të largohen prej tij. Dënimi i tyre është i pashmangshëm dhe i përjetshëm, sepse ata e kanë merituar atë me veprat e tyre të këqija dhe me ndjekjen e shejtanit në këtë botë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na paralajmëron se fundi i atyre që i binden shejtanit është zjarri i Xhehennemit, dhe kjo na bën të kemi kujdes që të mos biem në grackat e tij.
2. Na mëson se pendimi dhe kthimi te Allahu në këtë botë është e vetmja rrugë shpëtimi, sepse në botën tjetër nuk do të ketë asnjë mundësi ikjeje apo largimi nga dënimi.
3. Ajeti na nxit të jemi të kujdesshëm ndaj hapave të shejtanit dhe të mos e lëmë veten të mashtrohet nga dëshirat e kota, duke ditur se pasojat janë të rënda.
4. Na kujton se mëshira e Allahut është e madhe, por drejtësia e Tij është gjithashtu e pashmangshme, prandaj duhet të përpiqemi të bëjmë vepra të mira dhe të kërkojmë falje para se të jetë vonë.