සූරා අන්-නිසා — ආයාත් 121

වචන අර්ථ:

• مَأْوَاهُمْ – ඔවුන්ගේ නිවහන / රැකවරණ ස්ථානය
• جَهَنَّمُ – නිරය (ජහන්නම්)
• مَحِيصًا – ගැලවීමක් / පලා යාමට තැනක් / මගක්

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා පැහැදිලි කරන්නේ ෂෙයිතාන්ගේ පියවර අනුගමනය කරන අයගේ අවසන් ඉරණමයි. ඔවුන් මෙලොවදී ෂෙයිතාන්ගේ උපදෙස් පිළිපදිමින් යහමඟ හැර දමා අයහපත් මාර්ග අනුගමනය කළෝය. එහෙත් ඔවුන්ගේ අවසන් ගමනාන්තය නම් නිරයයි. එය ඔවුන්ගේ ස්ථිර නිවහන වනු ඇත.

ඔවුන්ට එම නිරයෙන් පලා යාමට කිසිදු මගක් නොලැබේ. එයින් ගැලවීමට ඔවුන්ට කිසිදු ස්ථානයක් හෝ රැකවරණයක් සොයා ගත නොහැක. ඔවුන් කොතරම් උත්සාහ කළත්, කොතරම් ආයාචනා කළත්, එම දඬුවමෙන් මිදීමට කිසිදු මාර්ගයක් ඔවුනට නොවනු ඇත. එය සදාකාලික දඬුවමකි.

පාඩම් සහ උපදෙස්:

1. මෙම ආයතය අපට ඉගැන්වන්නේ අපගේ ක්‍රියාවන්ගේ ප්‍රතිඵල අනිවාර්යයෙන්ම අපට හිමිවන බවයි. යහපත කරන්නාට යහපත ද, අයහපත කරන්නාට අයහපත ද ලැබෙනු ඇත.
2. ෂෙයිතාන්ගේ උපදෙස් අනුගමනය කිරීමේ අවසාන ප්‍රතිඵලය විනාශය බව අප තේරුම් ගත යුතුය. එබැවින් අප ඔහුගෙන් ආරක්ෂා වීමට අල්ලාහ්ගෙන් ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
3. මෙලොව ජීවිතය පරීක්ෂණයකි. අප කරන සෑම ක්‍රියාවක්ම වාර්තා වන බව දැන, යහපත් මාර්ගයේ ගමන් කිරීමට අප උත්සුක විය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාව අතිමහත්ය. ඔහු වෙත හැරී යන තාක් කල්, ඔහුගේ සමාව ලබා ගැනීමට අවස්ථාව ඇත. එබැවින් අප කිසිදා ඔහුගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු සුන් නොවී, යහමඟට හැරී යා යුතුය.
5. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ගැන අප බිය විය යුතු අතර, ඒ සමඟම ඔහුගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිය යුතුය. මෙම බිය සහ බලාපොරොත්තුව අතර සමතුලිතතාවයයි සැබෑ ඇදහිලිවන්තයාගේ ලක්ෂණය.